Tot tien tellen zou gewerkt hebben want de hele conversatie duurde niet langer.
Hoe gaat het nu, werd er aan A gevraagd.
Nou, ik was wel het hele weekend van slag.
Ik begreep dat het ging om ziekte of dood dus vroeg ik aan A: is zij niet meer of heeft ze slecht nieuws gehad?
Dat laatste bleek het geval. Vriendin had enkele jaren geleden borstkanker gehad en nu was dat uitgezaaid naar de lever " het is einde oefening".
Waarop door enkelen eens diep werd ingeademd om wat te gaan zeggen. Eén deed de uitspraak waarvan ik direct een allergische reactie kreeg tot diep in mijn nek.
"Wat is het toch een K*T ziekte.
Ja, dacht ik: alsof je beter kan doodgaan aan Cystic Fibrosis. Dan heb je vaak het idee dat je stikt in je slijm maar wel met bijkomend voordeel dat je voor je 20 tigste sterft. Of dat je nierfalen hebt. Jarenlang twee of drie keer week urenlang aan een dialyseapparaat ligt. Tot je daar naar verloop van tijd zo ziek van bent dat je besluit er mee te stoppen om binnen een week te sterven.
Dus zeg ik; dat je uiteindelijk toch ergens aan moet doodgaan. Er werd even heel boos naar me gekeken.
Ook A keek me aan en zei: Daar heb je gelijk in maar dat wil ik nu even niet horen.
Dat kan ik voorstellen, was mijn reactie.
En kwartjes vallen altijd als ze zijn gevallen.
Op het ogenblik lees ik het boek 'Outwitting the devil' van Napoleon Hill en hij laat de duivel het volgende zeggen.
'The desire for self-expression is inborn in people. The motive behind the habit is to attract the attention of others and to impress them favorably. Actually it has just the opposite effect. When the self-invited speaker attracts attention, it usually is unfavorable.'
Met groeten Ton
P.S. Volgens de duivel doet hij veel werk in de georganiseerde misdaa uh, religies. Zeer leeswaardig boekje dus.
Posts tonen met het label Boeken / Films. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Boeken / Films. Alle posts tonen
vrijdag 20 december 2013
dinsdag 6 augustus 2013
Niet handig
Er zijn tijden waarin ik lees en lui ben en tijden waarin ik van boeken niet wil weten maar van alles doe.
Mijn zus heeft een boekenbon gewonnen van €100 maar zelf leest ze niet zo veel. Ze vraagt aan vriendinnen of die nog een leuk boek willen lezen, mijn zus koopt die dan en leest ze alvorens ze weg te geven.
Toen we haar afgelopen zaterdag afhaalden van haar huis om uit eten te gaan lag er een dik boek op de tafel.
Das een dikke pil.
Als je hem lezen wilt mag je hem wel meenemen hoor.
Ik las de flap, was niet helemaal onder de indruk maar stopte hem toch in mijn rugzak.
Thuis haalde Rick het boek uit de tas, las de flap en maandagavond was ie uit. Zevenhonderd pagina's.
Op mijn vraag of het boeiend was kreeg ik slechts een keelkank als antwoord.
Duidelijk wel dus.
Ik ben vanmorgen begonnen. Niet handig als er nog zoveel te schilderen is.
Met moeite lukte het me na een pauze los te rukken. Gelukkig gaat het morgen regenen en kan ik een beetje opschieten in Het zevende kind van Erik Valeur.
Met groeten Ton
Mijn zus heeft een boekenbon gewonnen van €100 maar zelf leest ze niet zo veel. Ze vraagt aan vriendinnen of die nog een leuk boek willen lezen, mijn zus koopt die dan en leest ze alvorens ze weg te geven.
Toen we haar afgelopen zaterdag afhaalden van haar huis om uit eten te gaan lag er een dik boek op de tafel.
Das een dikke pil.
Als je hem lezen wilt mag je hem wel meenemen hoor.
Ik las de flap, was niet helemaal onder de indruk maar stopte hem toch in mijn rugzak.
Thuis haalde Rick het boek uit de tas, las de flap en maandagavond was ie uit. Zevenhonderd pagina's.
Op mijn vraag of het boeiend was kreeg ik slechts een keelkank als antwoord.
Duidelijk wel dus.
Ik ben vanmorgen begonnen. Niet handig als er nog zoveel te schilderen is.
Met moeite lukte het me na een pauze los te rukken. Gelukkig gaat het morgen regenen en kan ik een beetje opschieten in Het zevende kind van Erik Valeur.
Met groeten Ton
maandag 4 februari 2013
Nooit een acht.
En dat is iets waarop ik wacht aldoor aldoor
Waarom geeft niemand mij een acht ergens voor
Het doet er echt niet toe voor wat
Desnoods voor 't krabben aan mijn gat
Of voor het aaien van de kat
Dit is een tekst van Annie MG Schmidt en Annie is haar tijd ver vooruit.
Deze tekst kwam bovendrijven nu ik het boek heb gelezen van Bas Haring: Voor een echt succesvol leven. In het boek laat hij je nadenken over succes. Wat is succes eigenlijk? "Het kan haast niet anders dan dat u succes wilt bereiken in uw werk en in uw leven.Maar waarom wilt u dat? Het pad naar succes is zwaar en wat heeft u eigenlijk aan succes? Zitten wijzelf aan het stuur in het nastreven van onze dromen of zijn wij het slachtoffer van 'iets in ons hoofd'? Dit boek betoogt het laatste. Bovendien probeert het een lans te breken voor hen die onsuccesvol zijn. Voor hen die een leven leiden dat nergens tot leidt, die niets nalaten: geen kinderen, geen gedachten, geen boeken, niets. De mensen die louter genieten of misschien helemaal niks doen. Misschien moet u het ook eens proberen."
Sinds ik niet meer werk is dit een terugkerend thema. Waar ben ik succesvol in? Wat laat ik na. Waar haal ik mijn zin uit? Wat beteken ik voor de maatschappij? (de laatste ingegeven door mijn vader)
Als Rick en ik dit bediscussiëren roep ik altijd dat ik niet echt succesvol ben. Ik heb geen geen kinderen, geen succesvol bedrijf, geen goedbetaalde baan of iets groots tot stand gebracht. Nee klopt, krijg ik dan te horen, maar als jij doodgaat zullen veel mensen je missen omdat je aardig bent, meelevend en behulpzaam. zelfs Egbert gaat altijd eerst naar jou. Ik heb dan wel een goede baan maar zal minder gemist worden dan jij. Dat is waar jij succesvol in bent.
Tja? Dat is iets waar ik zelf over na moet denken. Grappig is dat Rick twee weken geleden het boekje van Bas Haring kreeg. We hebben het beiden verslonden en ik kan niet anders zeggen dat het mijn blik op succes heeft beïnvloedt. Was het toevallig dat ik gisteren een reactie kreeg op mijn blog op het 'mislukken van mijn dieet' ?
Ach wat is mislukt Ton? Een dag geen plezier gehad is meer mislukt dan een heerlijke Babi Pangang.
En vandaag? Een zeer succesvolle dag.
De eerste was van het jaar buiten aan de lijn gedroogd.
De deodorant die ik gebruik gaat uit het assortiment. "Maar ik heb nog 6 flesjes voor u. Die zijn afgeprijsd, 3 voor de prijs van één".
De zon scheen en de eerste krokus in bloei gezien.
En de eerste offerte voor de dakramen is binnen maar daar heb ik geen foto van.
Met groeten Ton
Waarom geeft niemand mij een acht ergens voor
Het doet er echt niet toe voor wat
Desnoods voor 't krabben aan mijn gat
Of voor het aaien van de kat
Dit is een tekst van Annie MG Schmidt en Annie is haar tijd ver vooruit.
Deze tekst kwam bovendrijven nu ik het boek heb gelezen van Bas Haring: Voor een echt succesvol leven. In het boek laat hij je nadenken over succes. Wat is succes eigenlijk? "Het kan haast niet anders dan dat u succes wilt bereiken in uw werk en in uw leven.Maar waarom wilt u dat? Het pad naar succes is zwaar en wat heeft u eigenlijk aan succes? Zitten wijzelf aan het stuur in het nastreven van onze dromen of zijn wij het slachtoffer van 'iets in ons hoofd'? Dit boek betoogt het laatste. Bovendien probeert het een lans te breken voor hen die onsuccesvol zijn. Voor hen die een leven leiden dat nergens tot leidt, die niets nalaten: geen kinderen, geen gedachten, geen boeken, niets. De mensen die louter genieten of misschien helemaal niks doen. Misschien moet u het ook eens proberen."
Sinds ik niet meer werk is dit een terugkerend thema. Waar ben ik succesvol in? Wat laat ik na. Waar haal ik mijn zin uit? Wat beteken ik voor de maatschappij? (de laatste ingegeven door mijn vader)
Als Rick en ik dit bediscussiëren roep ik altijd dat ik niet echt succesvol ben. Ik heb geen geen kinderen, geen succesvol bedrijf, geen goedbetaalde baan of iets groots tot stand gebracht. Nee klopt, krijg ik dan te horen, maar als jij doodgaat zullen veel mensen je missen omdat je aardig bent, meelevend en behulpzaam. zelfs Egbert gaat altijd eerst naar jou. Ik heb dan wel een goede baan maar zal minder gemist worden dan jij. Dat is waar jij succesvol in bent.
Maar wat heb ik daar aan in een wereld waar het altijd gaat over succes?Tja? Dat is iets waar ik zelf over na moet denken. Grappig is dat Rick twee weken geleden het boekje van Bas Haring kreeg. We hebben het beiden verslonden en ik kan niet anders zeggen dat het mijn blik op succes heeft beïnvloedt. Was het toevallig dat ik gisteren een reactie kreeg op mijn blog op het 'mislukken van mijn dieet' ?
Ach wat is mislukt Ton? Een dag geen plezier gehad is meer mislukt dan een heerlijke Babi Pangang.
En vandaag? Een zeer succesvolle dag.
De eerste was van het jaar buiten aan de lijn gedroogd.
De zon scheen en de eerste krokus in bloei gezien.
En de eerste offerte voor de dakramen is binnen maar daar heb ik geen foto van.
Met groeten Ton
donderdag 28 juni 2012
Niet tot 10 maar tot 90 tellen.
"Ons emotionele brein bevat programma's die automatisch "aan" gaan - schrik, angst en woede bijvoorbeeld. Maar zo'n automatisme duurt minder dan 90 seconden. Daarna zijn alle chemische componenten van de reactie- zoals adrenaline- uit het bloed verdwenen. Als ik dus na een woede aanval of schrikreactie boos of angstig blijf is dat een keuze. Je kunt op elk moment kiezen wie je wilt zijn. Je kunt jezelf elk moment opnieuw uitvinden." Uit Spoedcursus Verlichting.
Dit soort boeken doet altijd wel iets met me dus ben ik opnieuw met de kussentjes begonnen.
Met groeten Ton
Dit soort boeken doet altijd wel iets met me dus ben ik opnieuw met de kussentjes begonnen.
 |
zondag 13 november 2011
Wilskracht
Bewaar je wel de oude kranten als ik in Spanje zit?
Dus zat ik vandaag in het NRC van 4 november een artikel te lezen over wilskracht. Helemaal mijn onderwerp omdat ik, eufemistisch gezegd, nogal makkelijk opgeef. Of het nu gaat over de kracht die ik op de fiets zet bij het spinnen tot de lengte van de wandeling met Egbert. Van het volledig lezen van een artikel in de krant tot het eten van één koekje. Ik heb de sterkte van een 'nat vloeitje'.
Het artikel betreft een bespreking van het boek van J Tierney en R Baumeister: Willpower. Rediscovering the Greatest Human Strength.
"Uitgebreid en onverstoorbaar stond de ontdekkingsreiziger Henri Stanley zich iedere morgen te scheren.
In het hart van het laat 19de-eeuws Kongowoud, te midden van verschrikkelijke ontberingen, in een junglekamp vol zieke en stervende kameraden. Vaak met een bot mes, soms met koud water, maar iedere morgen: vaste prik. Waarom? Direct nut had had dat scheren niet. Die dagelijkse scheerbeurt was belangrijk omdat wie de kleine doelen in het leven negeert, nooit toekomt aan grote daden. Orde en netheid maken het hoofd leeg voor andere dingen. Wilskracht en doorzettingsvermogen ontstaan niet uit heroïsche inspanningen, maar uit ordelijkheid en routine".
Ieder mens heeft een beperkte hoeveelheid wilskracht. Als we die verbruiken bij zoiets onbenulligs als: zal ik me wel of niet scheren, wel of niet een lange wandeling met de hond, blijft er onvoldoende over voor de belangrijker zaken. (Wat dan belangrijk is, is voor iedereen verschillend.) En je gaat dan tegen belangrijker zaken enorm opzien. Liever nog even de krant lezen of nog een kopje thee drinken.
Het artikel is en bevestiging van een gesprek dat ik 30 jaar geleden had met mijn "tweede moeder" waarin ze zei dat de jeugd het tegnwoordig maar makkelijk had want die kon doen wat ze wilde. Zijzelf had maar te doen wat haar ouders haar zeiden. Daar tegenin bracht ik dat de jeugd welliswaar veel keuzes heeft maar van daaruit allerlei beslissigen moet nemen en dan ook nog de goede, wat het niet makkelijk maakt.
Met groeten Ton
Dus zat ik vandaag in het NRC van 4 november een artikel te lezen over wilskracht. Helemaal mijn onderwerp omdat ik, eufemistisch gezegd, nogal makkelijk opgeef. Of het nu gaat over de kracht die ik op de fiets zet bij het spinnen tot de lengte van de wandeling met Egbert. Van het volledig lezen van een artikel in de krant tot het eten van één koekje. Ik heb de sterkte van een 'nat vloeitje'.
Het artikel betreft een bespreking van het boek van J Tierney en R Baumeister: Willpower. Rediscovering the Greatest Human Strength.
"Uitgebreid en onverstoorbaar stond de ontdekkingsreiziger Henri Stanley zich iedere morgen te scheren.
In het hart van het laat 19de-eeuws Kongowoud, te midden van verschrikkelijke ontberingen, in een junglekamp vol zieke en stervende kameraden. Vaak met een bot mes, soms met koud water, maar iedere morgen: vaste prik. Waarom? Direct nut had had dat scheren niet. Die dagelijkse scheerbeurt was belangrijk omdat wie de kleine doelen in het leven negeert, nooit toekomt aan grote daden. Orde en netheid maken het hoofd leeg voor andere dingen. Wilskracht en doorzettingsvermogen ontstaan niet uit heroïsche inspanningen, maar uit ordelijkheid en routine".
Ieder mens heeft een beperkte hoeveelheid wilskracht. Als we die verbruiken bij zoiets onbenulligs als: zal ik me wel of niet scheren, wel of niet een lange wandeling met de hond, blijft er onvoldoende over voor de belangrijker zaken. (Wat dan belangrijk is, is voor iedereen verschillend.) En je gaat dan tegen belangrijker zaken enorm opzien. Liever nog even de krant lezen of nog een kopje thee drinken.
Het artikel is en bevestiging van een gesprek dat ik 30 jaar geleden had met mijn "tweede moeder" waarin ze zei dat de jeugd het tegnwoordig maar makkelijk had want die kon doen wat ze wilde. Zijzelf had maar te doen wat haar ouders haar zeiden. Daar tegenin bracht ik dat de jeugd welliswaar veel keuzes heeft maar van daaruit allerlei beslissigen moet nemen en dan ook nog de goede, wat het niet makkelijk maakt.
Met groeten Ton
zaterdag 1 oktober 2011
Panta Rhei
'Er bestaat geen gemoedstoestand, hoe eenvoudig ook, die niet telkens verandert, omdat er geen bewustzijn zonder geheugen is, geen voortzetting van een toestand zonder de toevoeging van de herinnering van voorbije momenten aan het tegenwoordige gevoel'.
Citaat van Henri Bergson uit: Stil de tijd van Joke Hermsen. Zij vervolgt door te zeggen 'Juist omdat elk ogenblik in het heden de hele stroom van het verleden in zich draagt, is elk ogenblik nieuw en onherhaalbaar en nooit hetzelfde als het vorige. Een bepaalde toestand komt dus nooit op precies dezelfde wijze terug; de tijd als duur is met andere woorden onomkeerbaar.
Het doet me ook denken aan de uitspraak van Heraclitus: Panta Rhei - alles stroomt - je stapt dus nooit tweemaal in dezelfde rivier.
De zon stond vandaag ongeveer even hoog als half maart. En toch leek het niet op half maart. De geur was anders, de kleuren waren anders, het licht was anders.
Ook mijn gemoedstoestand was anders door de gedachten aan een totaal verregende zomer en de gedachte aan de winter die gaat komen.
Vergelijken heeft dan ook geen zin, genieten wel.
Met groeten Ton
Citaat van Henri Bergson uit: Stil de tijd van Joke Hermsen. Zij vervolgt door te zeggen 'Juist omdat elk ogenblik in het heden de hele stroom van het verleden in zich draagt, is elk ogenblik nieuw en onherhaalbaar en nooit hetzelfde als het vorige. Een bepaalde toestand komt dus nooit op precies dezelfde wijze terug; de tijd als duur is met andere woorden onomkeerbaar.
Het doet me ook denken aan de uitspraak van Heraclitus: Panta Rhei - alles stroomt - je stapt dus nooit tweemaal in dezelfde rivier.
De zon stond vandaag ongeveer even hoog als half maart. En toch leek het niet op half maart. De geur was anders, de kleuren waren anders, het licht was anders.
Ook mijn gemoedstoestand was anders door de gedachten aan een totaal verregende zomer en de gedachte aan de winter die gaat komen.
Vergelijken heeft dan ook geen zin, genieten wel.
Met groeten Ton
maandag 26 september 2011
Gedachten over tijd
Stil de tijd. Zo heet het boek van Joke Hermsen dat ik op het ogenblik lees en genoeg stof tot nadenken geeft.
Mijn moeder zei vroeger vaak. Mensen die het druk hebben hebben altijd nog tijd over om wat extra te doen en mensen die zeggen dat ze het druk hebben, hebben het druk met nietsdoen.
En ik. Ik heb alle tijd en die glijdt, dag na dag, vanzelf voorbij met niets doen.
Tijdens de wereldreis die ik in 1989/1990 maakte hield ik af en toe een weekje vakantie. Mensen vonden dit raar want, "je bent een heel jaar op vakantie". Het jezelf elke dag uit vrije wil aan iets nieuws zetten is best vermoeiend.
Hetzelfde doet zich voor nu ik niet meer werk. Een baan of verplichtingen kunnen je dag zin en structuur geven.
Op het ogenblik moet ik zelf zorg dragen voor mijn daginvulling. Niemand die dat voor mij kan doen. Het is mijn verantwoording en het valt mij af en toe tegen.
Waarom neem je dan geen baantje?
Maar is werken dan de zin van mijn bestaan of is dat werk slechts om de tijd te doden die ik anders zouden verkwanselen met nadenken over de zin van mijn bestaan? Zeker met de woorden van mijn ouders in het achterhoofd dat: ledigheid des duivels oorkussen is of "je betekent niets voor de maatschappij.(en ja ik weet dat het een luxe probleem is)
Joke Hermsen zegt in haar boek dat er verveling is die toeslaat als je moet wachten in een file of op een vertraagd vliegtuig maar ook is er: "de existentiële verveling, een verveling die we pas zo'n tweehonderd jaar kennen. Het is de verveling die van binnenuit opwelt, en die ons met name kan overvallen als we alleen zijn. Het is de verveling die ons confronteert met de zinloosheid van het bestaan en onze neus drukt op onze eigen nietigheid en eindigheid. Nergens kun je meer enige zin voor opbrengen of het nut van inzien. Gelaten onderga je de uren, liggend op de bank, ijsberend door de kamer, door het raam naar buiten starend, of zappend voor de televisie".
Volgens Joke Hermsen vinden we beide soorten van verveling vervelend en proberen we die zo snel mogelijk weg te werken maar als we de existentiële verveling volledig doorworstelen ontstaat daaruit nieuwe creativiteit.
Nou, zo ver ben ik nog lang niet want ik verveel me te pletter. En ik heb het ook nog lang niet helder maar ik ben pas op bladzijde 45.
Met groeten Ton
Mijn moeder zei vroeger vaak. Mensen die het druk hebben hebben altijd nog tijd over om wat extra te doen en mensen die zeggen dat ze het druk hebben, hebben het druk met nietsdoen.
En ik. Ik heb alle tijd en die glijdt, dag na dag, vanzelf voorbij met niets doen.
Tijdens de wereldreis die ik in 1989/1990 maakte hield ik af en toe een weekje vakantie. Mensen vonden dit raar want, "je bent een heel jaar op vakantie". Het jezelf elke dag uit vrije wil aan iets nieuws zetten is best vermoeiend.
Hetzelfde doet zich voor nu ik niet meer werk. Een baan of verplichtingen kunnen je dag zin en structuur geven.
Op het ogenblik moet ik zelf zorg dragen voor mijn daginvulling. Niemand die dat voor mij kan doen. Het is mijn verantwoording en het valt mij af en toe tegen.
Waarom neem je dan geen baantje?
Maar is werken dan de zin van mijn bestaan of is dat werk slechts om de tijd te doden die ik anders zouden verkwanselen met nadenken over de zin van mijn bestaan? Zeker met de woorden van mijn ouders in het achterhoofd dat: ledigheid des duivels oorkussen is of "je betekent niets voor de maatschappij.(en ja ik weet dat het een luxe probleem is)
Joke Hermsen zegt in haar boek dat er verveling is die toeslaat als je moet wachten in een file of op een vertraagd vliegtuig maar ook is er: "de existentiële verveling, een verveling die we pas zo'n tweehonderd jaar kennen. Het is de verveling die van binnenuit opwelt, en die ons met name kan overvallen als we alleen zijn. Het is de verveling die ons confronteert met de zinloosheid van het bestaan en onze neus drukt op onze eigen nietigheid en eindigheid. Nergens kun je meer enige zin voor opbrengen of het nut van inzien. Gelaten onderga je de uren, liggend op de bank, ijsberend door de kamer, door het raam naar buiten starend, of zappend voor de televisie".
Volgens Joke Hermsen vinden we beide soorten van verveling vervelend en proberen we die zo snel mogelijk weg te werken maar als we de existentiële verveling volledig doorworstelen ontstaat daaruit nieuwe creativiteit.
Nou, zo ver ben ik nog lang niet want ik verveel me te pletter. En ik heb het ook nog lang niet helder maar ik ben pas op bladzijde 45.
Met groeten Ton
maandag 22 augustus 2011
Volkoren broodje met oude kaas
In het vliegtuig terug uit Spanje lag er een magazine met een artikel over het dieetboek
van Mieke Kosters: Het geheim van slanke mensen.
Nu waren we al een tijdje van plan om weer eens iets nieuws te proberen op het gebied van voedsel. We eten al jarenlang Fit for life en zijn daar heel tevreden over maar een mens wil ook wel eens wat anders. Iets nieuws met een andere benadering.
Ik begin maar direct met het verklappen van het geheim: ik mag alles eten maar ik kies ervoor om niet teveel te eten.
Nu is het net dát waar ik moeite mee heb. Ik eet gezond maar zeker in Spanje waar alles veel lekkerder is/lijkt, goedkoper is en vaak in buffetvorm opgediend wordt, eet ik tot ik op knappen sta.
We voegen haar ideeën in het Fit for life principe en gebruiken haar gedachten tijdens de conversaties die we hebben als het over eten gaat.
Eten weggooien is zonde wordt: eten in je eigen lichaam kieperen nog meer.
Niet propvol wordt: prettig vol en energiek.
En voor mij zijn het juist deze zinnetjes die ik uit de kast haal als ik op het punt sta verleid te worden.
Maar vandaag was het een beetje feest en moest ik aan Edwin Huge denken die eens in zijn blog schreef. "dat is het voordeel van fietsen, je kan veel eten". (Of woorden van gelijke strekking.)
Tijdens het spinnen had ik 900 calorieën verbrand en dat betekende dat ik iets extra's mocht.
Met groeten Ton
van Mieke Kosters: Het geheim van slanke mensen.
Nu waren we al een tijdje van plan om weer eens iets nieuws te proberen op het gebied van voedsel. We eten al jarenlang Fit for life en zijn daar heel tevreden over maar een mens wil ook wel eens wat anders. Iets nieuws met een andere benadering.
Ik begin maar direct met het verklappen van het geheim: ik mag alles eten maar ik kies ervoor om niet teveel te eten.
Nu is het net dát waar ik moeite mee heb. Ik eet gezond maar zeker in Spanje waar alles veel lekkerder is/lijkt, goedkoper is en vaak in buffetvorm opgediend wordt, eet ik tot ik op knappen sta.
We voegen haar ideeën in het Fit for life principe en gebruiken haar gedachten tijdens de conversaties die we hebben als het over eten gaat.
Eten weggooien is zonde wordt: eten in je eigen lichaam kieperen nog meer.
Niet propvol wordt: prettig vol en energiek.
En voor mij zijn het juist deze zinnetjes die ik uit de kast haal als ik op het punt sta verleid te worden.
Maar vandaag was het een beetje feest en moest ik aan Edwin Huge denken die eens in zijn blog schreef. "dat is het voordeel van fietsen, je kan veel eten". (Of woorden van gelijke strekking.)
Tijdens het spinnen had ik 900 calorieën verbrand en dat betekende dat ik iets extra's mocht.
Met groeten Ton
zaterdag 11 juni 2011
Luc Ferry
De periodes van lezen en doen wisselen elkaar af in mijn leven. Lezen doe ik heel graag maar soms kan ik geen boek meer zien en wil ik iets maken of doen. Ik noem dit mijn periodes van luiheid en ijver. De periodes met lezen zijn meestal wel langer maar daar is wat mij betreft niets mis mee.
Mensen vragen mij wel eens " Waarom lees je al die filosofische boeken? Je kan toch zelf ook wel bedenken wat goed of slecht voor je is? Ja, dat kan ik ook best wel en.... ik merk dat mijn eigen gedachten verrassend vaak het zelfde rondje draaien. Een rondje dat mij goed uitkomt maar mijn naasten kan schaden. Ook weet ik dat mijn gedachten echt niet zo origineel zijn als ik graag zou willen dat ze zouden zijn.
Trouwens waarom zou ik het wiel opnieuw moeten uitvinden als er zoveel originele gedachten, bewaard in boeken, zijn te lezen?
Nu lees ik het boek: Beginnen met filosofie van Luc Ferry en kwam ik de volgende passage tegen:
Wat overigens niet wil zeggen dat ik minder gevoelig ben geworden. De gebeurtenissen zijn gewoonweg: beter te aanvaarden.
Met groeten Ton
Mensen vragen mij wel eens " Waarom lees je al die filosofische boeken? Je kan toch zelf ook wel bedenken wat goed of slecht voor je is? Ja, dat kan ik ook best wel en.... ik merk dat mijn eigen gedachten verrassend vaak het zelfde rondje draaien. Een rondje dat mij goed uitkomt maar mijn naasten kan schaden. Ook weet ik dat mijn gedachten echt niet zo origineel zijn als ik graag zou willen dat ze zouden zijn.
Trouwens waarom zou ik het wiel opnieuw moeten uitvinden als er zoveel originele gedachten, bewaard in boeken, zijn te lezen?
Nu lees ik het boek: Beginnen met filosofie van Luc Ferry en kwam ik de volgende passage tegen:
Wanneer het onheil plaatsgevonden zal hebben, zal ik me erop voorbereid hebben': een heilsgedachte die in voltooid tegenwoordig toekomende tijd geschreven moet worden.Hier lijkt, zoals ik er nu naar kijk, het antwoord te zijn. Alle filosofische wijsheden dragen er aan bij dat ik minder snel, maar ook minder heftig uit balans raak als er iets gebeurt wat niet leuk is.
Wat overigens niet wil zeggen dat ik minder gevoelig ben geworden. De gebeurtenissen zijn gewoonweg: beter te aanvaarden.
Met groeten Ton
donderdag 31 maart 2011
Neale Walsch
Als kind ging ik met mijn moeder naar de kerk. Tijdens een dienst werd altijd gebeden voor mensen die waren overleden. Wat mij opviel was dat de naam van de postbode, die net was overleden, niet werd genoemd. Ik vroeg aan mijn moeder waarom er niet voor hem werd gebeden. Haar antwoord was dat hij niet katholiek was.
Dit begreep ik totaal niet want iedereen kende hem toch en hij woonde toch ook in het dorp en er werd toch voor iedere overledene gebeden?
Nu ik het boek lees 'De nieuwe openbaringen' van Neale Donald Walsch kwam deze herinnering weer boven.
Hij legt in zijn boek helder en verfrissend uit hoe de grote religies zijn afgedwaald van de spiritualiteit en ik kan niet anders zeggen dat hij in mijn ogen helemaal gelijk heeft.
Het gaat allang niet meer over spiritualiteit maar over de meest belachelijke regels waar mijn herinnering er één van is.
Volgens Neale heeft God ze in ieder geval niet gemaakt.
Met groeten Ton
Dit begreep ik totaal niet want iedereen kende hem toch en hij woonde toch ook in het dorp en er werd toch voor iedere overledene gebeden?
Nu ik het boek lees 'De nieuwe openbaringen' van Neale Donald Walsch kwam deze herinnering weer boven.
Hij legt in zijn boek helder en verfrissend uit hoe de grote religies zijn afgedwaald van de spiritualiteit en ik kan niet anders zeggen dat hij in mijn ogen helemaal gelijk heeft.
Het gaat allang niet meer over spiritualiteit maar over de meest belachelijke regels waar mijn herinnering er één van is.
Volgens Neale heeft God ze in ieder geval niet gemaakt.
Met groeten Ton
zondag 20 maart 2011
Zoeken d
Wat voor mij het leuke aan veel lezen is, is dat je bij diverse auteurs hetzelfde thema ziet maar dan volstrekt verschillend uitgewerkt. Uiteraard zijn de thema's die me opvallen de thema's waar ik op het moment mee bezig ben.
Wat houd mij op mijn plaats: hypotheek, spullen, familie en vrienden, oordelen en alle zaken waar ik vastgeroeste ideeën over heb versus wat kan ik doen om mijzelf te ontwikkelen: lezen, luisteren, iets ondernemen wat me eerder onmogelijk leek of simpelweg iets nieuws doen.
Onderstaande teksten verwoorden dit.
Wat houd mij op mijn plaats: hypotheek, spullen, familie en vrienden, oordelen en alle zaken waar ik vastgeroeste ideeën over heb versus wat kan ik doen om mijzelf te ontwikkelen: lezen, luisteren, iets ondernemen wat me eerder onmogelijk leek of simpelweg iets nieuws doen.
Onderstaande teksten verwoorden dit.
Na uren dromen in de trein, kunnen we het gevoel hebben tot onszelf te zijn gekomen, dat wil zeggen, weer in contact te zijn gebracht met emoties en ideeën die belangrijk voor ons zijn. Het is niet per se het gemakkelijkst om thuis ons ware zelf te ontdekken. De meubels houden ons voor dat we niet kunnen veranderen, omdat zij dat ook niet doen; de huiselijke omgeving kluistert ons aan de persoon die we in het dagelijks leven maar misschien niet in ons diepste wezen zijn.Uit: De kunst van het reizen. Alain de Botton
De reis
Op een dag wist je ten slotte
wat je te doen stond en begon,
ofschoon de stemmen om je heen
hun slechte raad bleven schreeuwen,
ofschoon het hele huis begon te beven
en je het oude trekken
aan je enkels voelde,
de reis.
'Maak mijn leven in orde!'
riep elke stem.
Maar je bleef niet staan.
Je wist wat je te doen stond, al rukte de wind
met zijn stijve vingers
aan de fundamenten zelf,
al was hun droefenis verschrikkelijk.
Het was al laat genoeg
en de nacht was wild
en de weg vol gevallen takken en stenen.
Maar stukje bij beetje,
terwijl hun stemmen achter bleven,
begonnen de sterren fel te schijnen
door de wolkenflarden heen
en er klonk een nieuwe stem
die je langzaam
als je eigen stem herkende,
die je gezelschap hield,
terwijl je steeds dieper
de wereld binnen beende,
vastbesloten om het enige
te doen wat je kon doen-
vastbesloten om het enige
leven te redden dat je redden kon.
Dit gedicht hebben we gekregen toen we in 2002 naar Santiago de Compostela gingen wandelen.
Met groeten Ton
zaterdag 12 maart 2011
Het mag weer.
Aanrader voor de zonaanbidder en de "ik ben bang voor kanker" mens het boekje: Zonnen MAG. Geschreven door Han van der Rhee.
Het geeft een nieuwe visie op zon en gezondheid.
Nu behoor ik tot de groep zonaanbidders maar sinds ik een aantal jaren geleden zonneallergie op liep en mijn vader meerdere keren is behandeld voor huidkanker ben ik wel voorzichtig geworden.
Dus dik in de factor 30, tussen 11 en 3 niet in de zon en in Spanje nauwelijks meer op het strand. Jaaa, wel in de winter want dat kan nog net.
Maar de nieuwste inzichten geven aan aan dat zonnen preventief werkt voor o.a. prostaat kanker, botontkalking en nog wat meer.
Laatst zin van het boek:
Met groeten Ton
Het geeft een nieuwe visie op zon en gezondheid.
Nu behoor ik tot de groep zonaanbidders maar sinds ik een aantal jaren geleden zonneallergie op liep en mijn vader meerdere keren is behandeld voor huidkanker ben ik wel voorzichtig geworden.
Dus dik in de factor 30, tussen 11 en 3 niet in de zon en in Spanje nauwelijks meer op het strand. Jaaa, wel in de winter want dat kan nog net.
Maar de nieuwste inzichten geven aan aan dat zonnen preventief werkt voor o.a. prostaat kanker, botontkalking en nog wat meer.
Laatst zin van het boek:
"Verstandig zonnen is genieten van de zon zonder te overdrijven en zonder te verbranden. Dat is gezond en prettig. Zit er een raar plekje op de huid? Wacht dan niet om ermee naar de huisarts te gaan".Een interressant boek om te lezen, zeker omdat we binnenkort weer naar zonnig Spanje gaan.
Met groeten Ton
maandag 28 februari 2011
Kwantum niveau?
Als kind speelde ik jaren lang op de trompet. Geluid had dan ook mijn interesse.
Wat mij het meest bezig hield was, " Iedereen kan mijn trompetspel horen maar is het geluid er ook als er niemand is om te luisteren?"
Op school had ik geleerd dat geluid ongeveer 300 meter per seconde afgelegd. Dus telde ik ook steeds de tijd tussen bliksem en donder en als dat langer dan 3 tellen was hoefde ik niet bang te zijn van mezelf.
Met deze kennis deed ik dan ook proeven. Als ik mijn kamer verliet zou het geluid van buiten, daar onhoorbaar zijn. Als ik vervolgens snel de deur open deed zou er dus een korte tijd geen geluid zijn voordat het bij mijn oren zou zijn om het te horen. Nooit is het mij gelukt om een tijdje 'geen geluid ' te horen.
Nu ik het boek lees over de kwantum theorie moest ik weer aan mij experiment denken want:
"Zoals Fred Wolf uitlegt, beweerde Niels Bohr het volgende: 'Het is niet alleen zo dat je het niet kunt meten. Het is ook geen "het" zolang het geen waargenomen "het" is. Heisenberg dacht er daarbuiten "hetten" waren.'
Hij kon niet aanvaarden dat er geen "hetten" waren totdat er een waarnemer aan te pas kwam. Bohr was van mening dat de deeltjes zelfs niet bestaan totdat we ze waarnamen, en dat de werkelijkheid op kwantum niveau niet bestaat totdat ze wordt waargenomen of gemeten." ( Uit: What the bleep do we know!? pagina 78. Regel 7 tot15 )
Ik weet dat mijn experiment niet op kwantum niveau was maar ik vind het wel leuk dat er een raakvlak is in het idee dat ik als kind had over waarnemingen.
Met groeten Ton
P.S. Heerlijk om na drie dagen wandelen weer even lekker te lezen.
Wat mij het meest bezig hield was, " Iedereen kan mijn trompetspel horen maar is het geluid er ook als er niemand is om te luisteren?"
Op school had ik geleerd dat geluid ongeveer 300 meter per seconde afgelegd. Dus telde ik ook steeds de tijd tussen bliksem en donder en als dat langer dan 3 tellen was hoefde ik niet bang te zijn van mezelf.
Met deze kennis deed ik dan ook proeven. Als ik mijn kamer verliet zou het geluid van buiten, daar onhoorbaar zijn. Als ik vervolgens snel de deur open deed zou er dus een korte tijd geen geluid zijn voordat het bij mijn oren zou zijn om het te horen. Nooit is het mij gelukt om een tijdje 'geen geluid ' te horen.
Nu ik het boek lees over de kwantum theorie moest ik weer aan mij experiment denken want:
"Zoals Fred Wolf uitlegt, beweerde Niels Bohr het volgende: 'Het is niet alleen zo dat je het niet kunt meten. Het is ook geen "het" zolang het geen waargenomen "het" is. Heisenberg dacht er daarbuiten "hetten" waren.'
Hij kon niet aanvaarden dat er geen "hetten" waren totdat er een waarnemer aan te pas kwam. Bohr was van mening dat de deeltjes zelfs niet bestaan totdat we ze waarnamen, en dat de werkelijkheid op kwantum niveau niet bestaat totdat ze wordt waargenomen of gemeten." ( Uit: What the bleep do we know!? pagina 78. Regel 7 tot15 )
Ik weet dat mijn experiment niet op kwantum niveau was maar ik vind het wel leuk dat er een raakvlak is in het idee dat ik als kind had over waarnemingen.
Met groeten Ton
P.S. Heerlijk om na drie dagen wandelen weer even lekker te lezen.
donderdag 24 februari 2011
What the bleep do we [k[ now
Dit boek hebben we sinds twee weken in huis en wij worden er zo vrolijk van dat we gisteravond ook de film hebben gezien. Of dit boek waarheden bevat, of complete onzin is, het geeft in ieder geval stof tot nadenken.
Want wat weten we eigenlijk van het bewustzijn, ziel en emoties? Wat gebeurt er in de kwantum processen van het brein? En heeft de geest invloed op die dekselse materie?
De auteurs zeggen dat "de kennis uit de eeuwenoude wijsheidstradities wonderlijk goed aansluit bij de nieuwe visie van radicale wetenschappers ".
Ik denk dat ze daar in ieder geval een deel gelijk in hebben.
De trainingen die ik de afgelopen jaren heb gevolgd bij Landmark Education herinnerden mij regelmatig aan stukjes uit de bijbel. Alsof er stukjes tekst betekenis kregen en daarmee begrijpelijk en zinnig werden,
De inhoud van de bijbel zou de kennis van het essentiele zijn. Het lijkt er op dat die essentie is verdwenen en dat de tekst - door de eeuwen verandert en opnieuw geinterpreteerd- leeg, betekenis loos is geworden.
Met dit boek, en de stellingen die er in staan heb ik opnieuw: " Zou dit er oorspronkelijk bedoeld kunnen zijn"?
Wat kan ik hiermee in het dagelijks leven?
Vaste ideeen, oordelen en waarden opnieuw ter discussie stellen.
Het geeft plezier om van het idee uit te gaan dat er meer mogelijk is ( zou zijn ) dan we als mens steeds maar denken.
Het bedenken van nieuwe mogelijkheden.
Er vanuit gaan dat ik zelf zeggenschap heb over mijn leven met wat ik er over denk.
Of dit allemaal waar is of niet is eigenlijk niet van belang. Zolang het mij gelukkiger laat leven is het OK.
Met groeten Ton
Want wat weten we eigenlijk van het bewustzijn, ziel en emoties? Wat gebeurt er in de kwantum processen van het brein? En heeft de geest invloed op die dekselse materie?
De auteurs zeggen dat "de kennis uit de eeuwenoude wijsheidstradities wonderlijk goed aansluit bij de nieuwe visie van radicale wetenschappers ".
Ik denk dat ze daar in ieder geval een deel gelijk in hebben.
De trainingen die ik de afgelopen jaren heb gevolgd bij Landmark Education herinnerden mij regelmatig aan stukjes uit de bijbel. Alsof er stukjes tekst betekenis kregen en daarmee begrijpelijk en zinnig werden,
De inhoud van de bijbel zou de kennis van het essentiele zijn. Het lijkt er op dat die essentie is verdwenen en dat de tekst - door de eeuwen verandert en opnieuw geinterpreteerd- leeg, betekenis loos is geworden.
Met dit boek, en de stellingen die er in staan heb ik opnieuw: " Zou dit er oorspronkelijk bedoeld kunnen zijn"?
Wat kan ik hiermee in het dagelijks leven?
Vaste ideeen, oordelen en waarden opnieuw ter discussie stellen.
Het geeft plezier om van het idee uit te gaan dat er meer mogelijk is ( zou zijn ) dan we als mens steeds maar denken.
Het bedenken van nieuwe mogelijkheden.
Er vanuit gaan dat ik zelf zeggenschap heb over mijn leven met wat ik er over denk.
Of dit allemaal waar is of niet is eigenlijk niet van belang. Zolang het mij gelukkiger laat leven is het OK.
Met groeten Ton
Abonneren op:
Posts (Atom)