Opnieuw een geweldige ervaring en…intensief. Een week lang zingen: ik en dirigeren: Rick.
De cursus bestaat uit gezamenlijke workshops en vijf verschillende ateliers waar je er een van uitkiest. Ik koos een acapella atelier met vakmusici als dirigenten. De lat lag dan ook hoog.
Het gaf wel wat stress omdat ik twee weken van te voren te horen kreeg dat mijn voorkeursatelier, koorzang, niet doorging vanwege te weinig aanmeldingen en ik 6 andere liederen moest instuderen voor het acapella atelier. Omdat ik geen natuurtalent ben ging daar behoorlijk wat extra tijd inzitten. Daarnaast een gevoel van teleurstelling en demotivatie van de verloren tijd die ik in het leren van de liederen van het eerste atelier had gestoken.
Anyway. Heerlijk om ondergedompeld te worden in zang, ademhalingstechnieken, muziekstijlen en ritmiek. En het zingen met goede zangers is sowieso een feestje. De keren dat ik geëmotioneerd raakte van een mooi zuiver gezongen akkoord zijn ontelbaar.
Ik schoot de tweede dag wel in de val van: ik kan niet tippen aan de andere zangers. Dat kleurde de dag behoorlijk maar na een gesprek met een van de zangers kon ik dat gelukkig in dag drie van me afzetten.
Heb je wel goed geluisterd dan? De alten zaten er gisteren toch een paar keer helemaal naast. En de tenoren zongen gewoon vals in El Grito. Nee, volgens mij is er niks mis met je zang want anders had ik dat echt wel gehoord.
En dat hij dat zou horen klopt wel want hij zat pal voor me.
Na een week oefenen kan je de muziek bijna dromen en zing je ook eigenlijk geen fout meer.
Vrijdagavond om 20.00 uur het afsluitende concert in de Nicolaikerk.
Hoe mooi kan het worden? Prachtige akoestiek en goed uitgevoerde liederen van diep klassiek tot modern.
Als een van de andere ateliers hun ingestudeerde werken ten gehore brachten konden de overige zangers daarvan genieten. En dat deed ik.
Onze trouwe zangvrienden Sopraan, Bas en Pianiste kwamen vanuit omgeving Alkmaar/Schagen om te luisteren. Nou uh niet alleen luisteren hoor. Er werd ook nog gezellig bijgekletst onder het genot van hapjes en een drankje.
Uiteindelijk gingen we pas om 24.00 uur richting Hilversum waar ik zonder zelfs maar tanden te poetsen mijn bed in dook. En dat is zeer uitzonderlijk. Maar ik kon het echt niet meer opbrengen of zoals Joling zou zeggen: ik had er de kracht niet voor.
Zaterdagochtend het huis opruimen, de laatste vaat doen en op naar het noorden.
En dan vind ik thuis deze foto in mijn mailbox.
Ik kon het niet laten, zei Rick.
Met groeten Ton
Ps. Ik kan al de hele week geen reacties plaatsen.
