zaterdag 27 juni 2026

Hoe hard moet je schreeuwen

Nu zijn al onze Spaanse activiteiten wel achter de rug.

Gisteravond Noche Blanca. Een avond met allerlei optredens op verschillende plaatsen in het dorp.

Dit concept was nieuw in Cómpeta want andere jaren waren er culturele activiteiten op vaste avonden. Nu meer georganiseerd als een tour, begeleid door muzikanten, door het dorp waar dan optredens waren.

Vandaag alleen ff over ‘mijn’ optreden met de Theater groep van Cómpeta Connect.

In de buitenlucht dus. Een minipleintje waar dertig stoelen waren klaargezet (er bleken ongeveer 60 mensen te zijn gekomen) en wij tot onze schrik midden in de zon moesten staan. 


Belangrijk was eerst even het geluid testen. Hoe hard moeten we praten zodat het publiek het zou kunnen verstaan. Nou best wel hard. Bijna schreeuwen voor het gevoel. Dus moesten we verder uit elkaar gaan staan om dat ook daadwerkelijk te doen.

Daarna wat extra peptalk want voor de Spaanse actrices was het de eerst keer dat ze optraden.


Het stuk ging over het ongemak dat ontstaat als men elkaars taal niet spreekt. Of soms ook niet wil begrijpen. Er zijn verrassend weinig verschillen in de wereld in hoe mensen met elkaar omgaan. 

En dan gebeuren er ook allerlei onverwachte dingen. Omdat het gewoon openbare weg is liepen er ineens mensen door ons ‘podium’ heen. Nu is dat net als in het echte leven maar het vraagt wel wat van van de concentratie.


Tja, hoe doe je dat: ongemak uitbeelden? Mond open laten hangen en dom kijken. 

Gelukt.


Vlak voor de aanvang was er tegen de muur net genoeg schaduw ontstaan om enigszins in prettig te staan. Daardoor stonden wij tegen de muur geplakt wat het ongemak extra deed uitkomen.

Ik denk dat dat ongemak van de taal barrière door iedereen wel werd begrepen want er werd gelachen en soms wat ongemakkelijk gekucht.

Na een week van tekst leren, oefenen en oefenen is het dan gewoon na 12 minuten klaar.

Maar het is pas echt klaar na een foto met de burgemeester.

Na een nabespreking met drankje zocht ik Rick op en deden we een deel van de route. Maar daarover morgen meer.


Met groeten Ton