dinsdag 13 april 2021

Wel wat gedoe

Nou dat was me wel een dag.

Onze Spaanse bankrekening is geblokkeerd. Dus gisteren eerst naar de bank in Cómpeta.
Er stond te weinig saldo op voor de afschrijving van het waterbedrijf, werd er gezegd.
Dan maar meteen door naar het kantoor van het water dat dan wel in Torrox is.
Nee hoor. Wij hebben geen openstaande rekeningen. Je kunt beter naar het Patronato. Dat is een kantoor waar je allerlei belastingen kan betalen.
Maar dat kantoor kom je niet in zonder eerst een afspraak te maken. Daar konden we vanmorgen terecht.
Klopt, zei de dame, er stond vorig jaar te weinig op de rekening om dit bedrag te innen. Daarom hebben we de rekening nu geblokkeerd. 
Tja en dan kom je beslist betalen want alle automatisch incasso’s kunnen nu niet geïnd worden en dat vinden bedrijven niet leuk. Zeker het elektriciteitsbedrijf niet. Zij staan er om bekend om heel snel de levering van elektriciteit te stoppen.
Maar goed. Als het goed is wordt de rekening nu weer vrijgegeven.

He, he.
Vervolgens boodschappen gehaald en snel terug naar huis om te schilderen. We willen die klus klaar hebben.
He, een melding op het dashboard. Iets met de motor. Auto aan de kant en de gebruiksaanwijzing ingekeken. Zo snel mogelijk naar de garage. 
Maar we kunnen eerst nog wel naar huis want daar waren we nog geen twee kilometer vandaan.
Nou. Panda wilde niet harder dan 30 km, hoe diep ik het gaspedaal ook intrapte en van de doorgaande weg af ons weggetje op, liep het vermogen nog verder terug en stonden we stil.


En nu? Twee tassen met boodschappen en een hond heb je niet eenvoudig een berghelling op gesleept. 
En dan is er ineens een bekende die met de auto voorbijkomt. O maar ik breng die boodschappen wel naar boven. Nu zat die auto zo vol met spullen dat ik niet mee kon dus liep ik zelf met Leo naar huis.

Rick bleef bij de auto en belde de verzekering voor de sleepdienst. Gelukkig zit er nog een jaar garantie op de auto dus voor reparatie moest ie naar Málaga. 
Terwijl ik naar huis liep belde Rick: mijn telefoon is bijna leeg.
Dat is niet handig op dit soort dagen. Dat wilde dus zeggen dat ik eerst naar huis moest lopen, vervolgens met een adapter weer naar Rick en dat onder tijdsdruk dat de sleepwagen zou komen.
Ik riep dus zeer hartgrondig een hogere macht aan net terwijl ik het huis van de Deens buren passeerde.
Die waren juist vannacht aangekomen en beantwoorden mijn ‘groet’.
Na wat uitleg: wij gaan toch boodschappen doen en brengen die adapter wel naar Rick. 


Binnen tien minuten al door twee mensen geholpen. Het leven is echt zo slecht nog niet.

Rick werd keurig geholpen in de garage en een monteur zette hem bij een bushalte af. Eenmaal weer in Torrox haalde de Deense buurman hem op en zette hem voor de deur weer af.

Ach, dan heb je eigenlijk helemaal geen pech. Wel wat drukte want Rick was pas om half zeven weer thuis.

In de tussentijd smeerde ik nog een mooi stuclaagje op de pilaar. Die is klaar voor de KEIM.



Rick attendeerde me er vorige week op. 
Dit is het eerste jaar dat er heel veel bloemen in de tuin staan.

En ja, er is wel eerder een Amaryllis in bloei gekomen maar dit jaar zijn er vier bollen met in totaal 7 stelen.
Mulchen! Doen.


Morgen regen. Zeggen ze. 


Met groeten Ton