Toch ging de week snel voorbij zonder Rick. Natuurlijk wel elke dag ff contact ook al was dat best moeilijk vanwege de drukte. Maar in de avond toch altijd even rustig bijpraten.
Ja, saai zonder jou, zei hij.
Tja en ik miste niet alleen jou maar ook het wandelfeest. Dus misschien ga ik toch volgend jaar de dertig lopen ook al is dat in mijn ogen een ouwe l.len afstand. Nou ja ik mag vanwege mijn leeftijd al 7 jaar dertig kilometer lopen dus niet zeuren.
Rick heeft heerlijk gelopen. Niet alleen vanwege het bijna perfecte wandelweer maar ook omdat hij op een piepklein blaartje na nergens last van had.
Gelukkig kreeg hij van de hospita een bos gladiolen want die kon ik hier niet bemachtigen. Dat werd dus een gemend boeket. Die werden op het station in dank aanvaard.
Het weekend werd overwegend in rust doorgebracht. Lees: een beetje dommelend in een stoel op het balkon. Alleen vanmorgen deden we een watergeefsessie in de hortus.
Komende week drie bezoeken in het kader van ons afscheidstournee.
Met groeten Ton
