Niet de Nijmeegse wandelen betekent niet: helemaal niet wandelen.
Rick traint gewoon zijn bekende routine maar tussendoor wandelen we, wat ik altijd denigrerend noemde ‘rondjes rond de kerk’.
Van die wandelingetjes waar je niet moe van wordt. Wandelingetjes van een kilometer of tien. Zo ook vandaag.
Maar om ze ‘leuk’ te houden moet er wel een extraatje aanzitten. Dat werd vanmorgen een broodje in Bar Pensionista. En…misschien in Torre del Mar een lunch of zo.
Nu was het vanmorgen boven land bewolkt en konden we vanuit De Klompen zien dat de kuststrook nog lekker in de zon lag. Dus hop.
Om 10 uur met het autootje naar Bar Pensionista voor een heerlijk broodje waarna we rustig richting Torre del Mar liepen.
De meester rivieren voeren nog steeds water na de natte periode die achter ons ligt.
Ondanks dat het zondag is, was het nog best rustig op het heerlijk harde strandpad.
Het verste punt van vandaag werd de de strand bibliotheek waar we even op het terras genoten van de rust.
Er wordt goed gebruikt gemaakt van de bibliotheek. Een stuk of tien mensen lazen een boek of krant. Aan een tafeltje zaten vier oudere mannen te dominoën en wij dus.
Dit vinden wij nou zo leuk aan Spanje. Dat je als oudere veel gratis of goedkope mogelijkheden hebt om elkaar lekker buiten te ontmoeten.
Wel was het een stuk drukker geworden en wat ons dan altijd opvalt in de lente dat de de meeste mensen nog in dikke jassen lopen.
Zullen we hier wat drinken? Ook dit is een bar voor ouderen waar het zeer gemoedelijk aan toe gaat en iedereen rustig en relaxed kletsend aan een drankje zit.
Dit is dezelfde als de eerste foto. Duidelijk te zien is dat de bewolking boven het land veel dikker is geworden.
Eenmaal boven zat het dan ook helemaal potdicht en aan het einde van de middag regende het even flink maar scheen de zon nog steeds aan de kust.
Met groeten Ton
