Zondagochtend om half tien op weg naar Kylemore Abbey. Ongeveer een uur rijden.
Een mooie rit zeker ook omdat het prachtig windstil weer was en dan ligt de langste fjord van Ierland er spiegelglad bij.
Er was trouwens nog wel wat oponthoud omdat er drukte op de weg was bij het startpunt van een halve marathon maar als je in Ierland zegt dat er een koor in de bus zit dat in een klooster moet zingen laten ze je gewoon door.
En hier aan het meer ligt Kylemore House met daarnaast het klooster.
In deze nieuwe kerkzaal zullen we tijdens de mis zingen. Maar waarom zitten we dan te wachten? Moet er niet wat ingezongen worden of nog even het O Sacrum oefenen?
Nee. We wachten op de pianist. Die kwam tien minuten voor aanvang aanzetten omdat hij niet langs de start van de Marathon mocht.
Oei, dat heeft wel impact op de zenuwen. Maar het ging goed op het O Sacrum na want dat had dat inzingertje echt nog wel ff nodig.
Na de dienst en aansluitende lunch mochten we als dank het statige huis en de tuinen gratis bezichtigen.
Het Nederlandse subgroepje voor de ingang van het huis.
En hier staan we in de privékerk van het estate.
Kom zullen we nog wat zingen?
Dus hup. A capella zongen we het Ave Verum. In een bij aanvang lege kerk maar allengs stonden er 20 mensen te luisteren.
Dit was wel het meest intieme zangmoment van de hele week.
Met groeten Ton
