Compleet uitgewoond was ik gisteren toen ik na de wandeling om 18.00 uur thuiskwam.
De eerste wandeling in de vier jaar dat ik de vierdaagse hier loop, die voor mij totaal oninteressant was. 15 Kilometer klimmen, klimmen en klimmen en dat ook nog eens over steile geitenpaadjes langs een kale bergflank in 30 graden. Want wat is het heet tijdens de Veranillo de San Juan. Trouwens vandaag werd het zelfs nog wat warmer.
De klim was 800 hoogtemeters en dat is niet niks
Er werd dan ook nauwelijks gepraat want de zuurstof werd gespaard voor het zwoegen.
Gelukkig werden de minipauzes bij de spaarzame Parasoldennen gehouden. Je ziet: het nekkie glanst van het zweet.
Ja; de uitzichten zijn indrukwekkend.
Vanmorgen werd er wel wat gemopperd op de tocht. Te zwaar en behoorlijk wat wandelaars hadden slecht geslapen en eigenlijk iedereen was uitgedroogd geraakt.
De wandeling van vandaag was niet alleen vier km korter maar had ook 300 hoogtemeters minder.
We begonnen dan ook rustig in het dal langs de rivier en dat is aangenaam koel en beschut.
Tja, er werd een rondje gelopen dus moesten we toch omhoog het dal uit. En toen speelden de kilometers van gisteren behoorlijk op. Het tempo lag dan ook laag. Maar de uitzichten vergoeden veel.
Om 13.30 uur thuis. Dus tijd zat om lekker uit te rusten voor de laatste wandeldag waarvan werd gezegd dat die heel moois is.
Met groeten Ton
