Ik vind het al fascinerend zolang we hier een huis hebben. Vogels zien we hier niet alleen van beneden af zoals meestal in Nederland maar omdat we op 500 meter hoogte wonen zien we ze ook op de rug.
Vogels hebben al lang mijn interesse maar weet er eigenlijk weinig van. Ja, een eend, reiger, kieviet, mees en merel die ken ik wel. Maar veel van het andere kleine spul is voor mij al gauw vogeltje.
Omdat hier bergen vogels zitten heb ik me laatst aangemeld voor een masterclass vogelen via het NRC. Vooral tips en tricks. Zo heb ik de Merlin bird ID geïnstalleerd en mijn oude fototoestel uit de kast getrokken.
Maar voor vogelfoto’s is wel wat geduld nodig.
Zo zitten er op het ogenblik veel Distelvinken maar die zijn nogal doenig. Zitten elkaar altijd achterna en als ze eens op een tak zitten is dat slechts voor een seconde.
Goed.
Vorige zat ik een keer al heel vroeg buiten en vliegen er twee puttertjes op twee takken van een Parasolden.
Tja, dan heb ik natuurlijk net geen fototoestel op schoot.
Vanmorgen zitten we aan het ontbijt onder de acacia vliegt er een putter op een tak. Vol zicht op het beestje. En opnieuw geen toestel bij me.
Ik ga het toestel meteen halen, zei ik.
Maar hij is al weggevlogen hoor.
Wellicht komt ie terug.
En dat deed ie. Of eigenlijk zij. Want na de beschrijving tussen de seksen te hebben gelezen zou dit een vrouwtje zijn omdat het rode gezichtsmasker bij de vrouwtjes niet het hele oog omsluit.
Dat was niet het enige wat ik deed vandaag.
Ik ruimde de houthokken op. Stapelde het overgebleven hout in een hok en zaagde meteen de stukken die te lang waren voor de kachel in tweeën.
Ook lag er een stapel verse takken die te dik waren om met de takkenschaar in kleine stukken te knippen voor aanmaakhoutjes. Ook die zaagde ik fijn, deed ze in kratten en zette ze in het hok.
Morgen verder. Dan het hardhouten tafeltje en de pallet in stukjes zagen. Dan heb ik met 9 kratjes aanmaakhoutjes wel voldoende voor de winter.
Met groeten Ton
Geen opmerkingen:
Een reactie posten