In een gat vallen. Zo zou het kunnen zijn na zo’n volle toneel week. En de eerste twee dagen deed ik ook weinig anders dan de zang oppakken. Ook omdat het gloeiend heet was en je echt niet buiten wilde zijn. De overgang is wel heel abrupt gegaan tussen iets te koel naar veel te heet. Intussen is het wel weer wat genormaliseerd maar de hitte komt snel terug.
Maar daarna waren er gasten en een volle dag met een bezoek aan de pianowinkel voor wat afhandelzaken en dat combineerden we met de grote blauwgele dozen business.
Daar kochten we, nadat Rick thuis had ge-preshopped omdat hij niet van winkelen houdt, binnen een half uur een klaptafel met hangoren en een plantentafel voor bij de vleugel want die moet toch een beetje ingepakt worden
Nu ben ik tegenwoordig meer van uitstellen maar Rick deed toch het verzoek of ik de tafel meteen in elkaar wilde zetten.
Ook dat ging voorspoedig, zeker omdat zelfs ik de instructies goed doorlas, zonder een keer een fout te maken in de volgorde. Met een klein uurtje helemaal klaar.
En zo staat ie d’r bij. Een beetje studentikoos maar we zijn helemaal content.
Vervolgens een borrelafspraak bij nieuwe kennissen. Dat was zeer genoeglijk en vandaar meteen door naar de oefenruimte van het koor waar we twee nummers zongen met een soliste. Rick en ik als achtergrondkoor.
Dan op naar de Carpinteria waar elke maand een openpodium is en iedereen die dat wil wat ten gehore kan brengen.
Dit startte om 21.00 uur en wij waren een uur later aan de beurt.
Hellup. Het was niet mijn ding. Ten eerste heb ik nog nooit met een microfoon gezongen. Ten tweede was er een berg herrie in het hok en werd ik overweldig door het versterkte geluid.
Eigenlijk was ik op dat moment slechts alleen lijflijk aanwezig maar volgens Rick zong ik toch echt wel mee.
We zijn slecht te zien op het fotootje maar zitten/staan helemaal achteraan.
Anyway. Een hele ervaring maar ik ben bang dat het een eenmalige aanbieding was ook al vroeg de soliste of we haar vaker wilden begeleiden. Waar Rick trouwens wél oren naar had.
Het publiek, zover als het luisterde, leek het te waarderen.
Met groeten Ton
