En daar is ze. Onze Spaanse gast. Na anderhalf uur wachten op haar koffer die samen met die van enkele andere pasagiers ‘van de band was gevallen’.
Daarmee werden onze plannen om pannekoeken te eten bij de Hondsboschezeewering doorkruist.
Ze ging nu liever meteen naar huis voor ‘a cup of tea’.
Ze wilde vooral de hitte ontvluchten en dat is gelukt. Regen zou meer dan welkom zijn en die wens werd ook vervuld..
In de autorit van Schiphol naar Den Helder vond ze het landschap zo heerlijk groen. Tja, dat is in Spanje wel anders gedurende de zomer.
‘s Morgens haalden we eerst de huurauto op. Dat ging heel soepeltjes en reden meteen even langs de Praxis voor 20 verhuisdozen. Oei, riepen we beiden toen we de achterklep van de Peugeot 108 openden: dit is wel heel klein voor een rollator en een koffer. En ook die dozen kregen we er slechtst in door ze dubbel te vouwen.
Nou ja. Eenmaal thuis wilden we de achterklep openen. Niks. Die deed helemaal niks. En dat is funest voor mijn humeur. Zeker in tijden van oplopende stress moet het allemaal wel een beetje makkelijk gaan. En ik weet echt wel dat het universum niet alleen om mij draait.
Anyway. Na een half uur klungelen en oplossingen vragen aan AI, het is een bekende klacht bij dit model van Peugeot, reden we terug naar het verhuurbedrijf. Daar kregen we een andere auto, een citroën, die ook nog een beetje groter was.
Eind goed al goed.
Vandaag op excursie naar Texel.
Met groeten Ton
Geen opmerkingen:
Een reactie posten