​

Zo zit je op de boot van Texel te genieten van de ondergaande zon.

En zo zit je in de Spaanse hitte; 30 graden was het in huis. Hier was de zon net onder gisteravond toen ik met mijn kopje koffie op het terras zat. 

Misschien vanwege de grote lange droogte maar er waren geen muggen en dat is wel fijn. De cicaden waren trouwens wel in hun element en maakten een hevig kabaal.

Anyway.

Een kleine week ben ik hier. Alleen. 

Vooral voor toneelrepetities en om te zien of huis en tuin er goed bijstaan. Bijkomend is dan de zonsverduistering die hier in de provincie Malaga niet totaal is maar wel meer verduisterd dan in Nederland. 

En…..de jaarlijkse zomerparty van de gardenclub. Die missen we altijd omdat we dan overzomeren in Nederland.

Genoeg te doen dus. 

Vanmorgen eerst een toneelrepetitie. Daar komen er vier van. Twee voor de Engelse versie en twee voor de Nederlandse.

“Zo lang Ton er is moeten we hem gebruiken” was het adagio. 

Er was door de anderen al eerder geoefend dus kwam ik in een rijdende trein en dat schiet lekker op. De twee uur waren dan ook zo om.

Vanavond is er dan met alle toneelspelers een gezamenlijke paella. 

Nadat ik thuiskwam eerst het grind ontdaan van alle afgevallen boomblaadjes en dennennaalden. Dat knapt lekker op.

Ondertussen liet ik het depot vollopen want dat was nagenoeg leeg. Normaal gesproken vult die automatisch bij maar omdat de vlotter niet goed afsluit loopt het water uiteindelijk via de overloop de tuin in en dat wil ik niet. Dus had ik de wateraanvoer gesloten voordat we naar het noorden gingen.

Nu hij weer tot de nok gevuld is kan de resterende tijd van ons verblijf in Den Helder de tuin water krijgen.

En over resterende tijd gesproken: vanwege de hitte is de siësta gewoon van 13.00 uur tot 18.00 uur.

Ik hang nu relaxed op de bank, luister naar Russisch orthodoxe kerkmuziek en de ventilator zet de lucht in beweging waardoor het gewoon aangenaam is. 

Vorige week: Er is een pakje voor jou aangekomen.

Van wie is het, vroeg ik Rick.

Pak eerst maar uit, misschien weet je het dan.

En natuurlijk wist ik het direct: van de vrienden uit Assendelft. Toen ik daar van het toilet gebruik maakte begon er een vogeltje te fluiten en ik vind dat leuk. Dus vroeg ik waar M dat had gekocht, dan ga ik er daar ook een kopen.

Maar dat is dus niet nodig want ik kreeg er een toegestuurd en…..ze staat nu hier in Spanje vrolijk te kwinkeleren.

Dank M en S.

Met groeten Ton