Van verre te zien

Omdat we een uittreksel uit het huwelijksregister nodig hadden moesten we naar onze oude woonplaats Heiloo. We konden dat meteen combineren met een lunch met schoonzus. Zij doet mijn belastingaangifte en dan is een lunch een leuke compensatie.

Zullen we dan meteen door ‘het leukste straatje’ lopen?

Doen we.

We waren natuurlijk nieuwsgierig hoe ons oude huis er bij zou staan want we hadden wel gehoord dat het flink was verbouwd.

Dat dat het geval was, was al van verre te zien door de grote dakkapellen die op het krappe zoldertje waren gezet.

Ook aan de achterkant was een flink stuk uitgebouwd en Rick liep het erf op. Ik ben daar altijd wat voorzichtiger mee.

Bel dan gewoon ff aan. Ik zie mensen binnen.

Wat leuk om de vorige bewoners te ontmoeten werd er meteen gezegd nadat de deur openging. De man noemde ook onze achternamen. ‘Die heb ik uit de koopakte die we van de vorige eigenaresse kregen.’

We kregen direct een rondleiding door het huis en hadden een zeer geanimeerd gesprek.

Maar we moeten nu echt gaan hoor want we hebben een afspraak op het gemeentehuis, zeiden we.

Maar dan gaat u de verkeerde richting uit hoor. Het zit nu in de oude bibliotheek. Dus moesten we ons terughaasten om op tijd te zijn.

Wat is uw trouwdatum?

Dat leidde tot verwarring want we zijn indertijd een geregistreerd partnerschap aangegaan. 11 Jaar later hebben we dat laten overgaan in een volwaardig huwelijk.

Maar uiteindelijk gingen we met een kopie op luxe papier naar buiten. Met stempel en dat maakt in Spanje indruk.

Daarna hadden we een zeer aangename lunch waarin veel bij te praten was en we stekjes uitwisselden.

Deze gaat mee naar Spanje. 

De volgende stop in onze tournee is een gecombineerde. Delft en Velsen.

Zin an.

Met groeten Ton