Hier slaat mijn hart voor

En dan het staartje van de Ierland trip.

Een wandeling door de Victoriaanse tuinen van Kylemore Abbey.

Nu vind ik dit soort tuinen niet helemaal bij mij passen als wat rommelige tuinier. Meer natuur past me beter maar het was een keurig onderhouden tuin.

Dit is waar mijn hart voor slaat. Mos. Prachtig maar dat maakt ook duidelijk hoe het Ierse klimaat is ook al hadden we echt mazzel met het weer.

Dit bleef een mysterie. Is het de natuurlijke afbladdering van schors of is het het gevolg van vraat onder de schors?

Het zag er kunstzinnig uit.

Het reizen met een grote groep betekent ook dat je overal bekenden tegenkomt en het lijkt of je op die plek woont.

Leuk is dat de meeste zangers met hun partner waren en er altijd wel een paar mensen waren die opnames of foto’s maakten die dan werden rondgestuurd.

Heb je de opname al gehoord van ons groepje in de privekapel?, riep Rick me toe vanaf het bankje.

Nee. 

Dus zit ik hier zeer ingespannen te luisteren naar het Ave Verum.

En dan rond 17.00 uur, vlak voor de bus vertrok, nog een foto met bijna alle ‘Spanjaarden’.

Maandag de reisdag naar Malaga waar we vanuit het vliegtuig een bruine streep Saharastof zagen hangen. 

Het was dan ook even flink schrikken en schrobben toen we weer in Los Zuecos waren. 

Wat hadden we een geweldige week samen. Veel gezien, gedaan, gepraat, gezongen, gelachen en soms ook een weggepinkt traantje. 

Met groeten Ton