En dan ga je naar Ierland voor een concert en van dat concert heb ik geen foto’s. Nou leef ik nog wel in hoop dat er wat op de app zullen verschijnen maar iedereen is nog druk met verwerken waarschijnlijk.
Anyway.
Om de kosten te drukken, Ierland is nu niet direct het goedkoopste land, konden we gebruik maken van de pianist van het Ierse koor. En het was een goede pianist dus dat ging helemaal goed.
Beide koren zongen vijf liederen en daarna nog twee gezamenlijk. En hoe heerlijk is het om in totaal met 60 zangers samen te zingen. De kerk was bijna te klein voor het geluid dat we produceerden. En het te restaureren gebouw puilde ook nog eens uit van de ongeveer 200 toehoorders.
De opbrengst van de toeschouwers ging dan ook in de restauratie pot en dan is 2000 euro voor een uurtje een mooie opbrengst.
Dan denk je: een uurtje zingen en that’s it. Natuurlijk niet. Na het concert nog minstens een uur na praten met de Ieren.
Hartverwarmend om weer te ervaren hoe fijn het is om samen muziek te maken en dan voegt het ‘buitenlands’ nog eens wat extra’s toe. Muziek verbindt.
Heel fijn.
Daarna een gezamenlijk dinner in het hotel en er werd meer gezongen dan gegeten en dat zegt wat want er werd heerlijk gegeten. Maar Ieren zingen nu eenmaal graag en veel. Dat lijkt in hun genen te zitten maar wij hadden ons voorbereid en zongen May it be. Een lied van Enya uit Lord of the rings.
En dat werd zeer gewaardeerd.
Vervolgens de bar in waar het hotel had geregeld dat er een paar muziekanten waren.
Tja. Daar zijn weer wel foto’s van.
Uiteindelijk lagen we tegen half twaalf in bed. Wel met een beetje zorgen voor de dirigent want die vroeg zich af of de stemmen niet wat te veel werden belast tijdens het pubzingen. Want er stond voor zondag toch echt nog een te zingen mis op de rol.
Met groeten Ton
Geen opmerkingen:
Een reactie posten