Wat sta je nou tuttig met dat been

Gisteravond mijn verjaardagskado geconsumeerd: Het concert van André Rieu.

Voor het stadion eerst een foto.

Waarom sta je zo tuttig met je rechterbeen?

Nou, vanwege mijn oranje sokken. Het leek me wel passend en ik had ook een oranje pet in de tas gestopt maar geen keer kwam er iets of er Nederlanders in de zaal zaten.

We waren keurig op tijd en konden eerst mijn tegoedbon voor ‘koffie wat lekkers’ soldaat maken. Dat werd trouwens chocolademelk met een donut. Heerlijk en het echtpaar naast ons kwam al voor de tweede keer naar een concert van AR. En natuurlijk wilden ze wel een foto van ons maken.

Om 19.00 uur in de zaal die nog lang niet gevuld was. 

Oei, vroegen we ons af: komt er een Spaans kwartiertje bij?

Maar niks. De zaal was om acht uur helemaal gevuld en……mazzel als altijd bleven er naast ons 5 stoeltjes leeg. En dat is zelfs nog lekkerder dan een lege stoel naast je in het vliegtuig want de stoeltjes in het stadion zijn dus echt klein. Niet alleen smal maar ook met weinig beenruimte. We konden dus ruim zitten.

En echt precies om 20.00 uur begon het spektakel. We zaten bovenin recht voor het podium. Dat zorgde er wel voor dat we meer naar de schermen keken dan naar het origineel.

Hier zingen de tenoren

André spreekt tekst in het Engels waarna die door een Spaanse dame werd vertaald. Waarbij me opviel dat het publiek toch ook al massaal reageerde op de Engelse tekst.

Enthousiast publiek trouwens.

Dit is tijdens de afsluiting, te zien aan het vuurwerk op de schermen.

We zagen toen dat er al wat mensen de zaal verlieten. Zouden die er voor kiezen de drukte voor te zijn?

Wij twijfelden ook nog even maar besloten om het rustig af te wachten en dat was maar goed ook want er kwam nog bijna een half uur aan toegiften inclusief de twee inmiddels oude mannen die ooit De Macarena zongen.

Nou, ik kan je wel zeggen dat het dak er bijna af ging toen duidelijk werd dat Dé Macarena werd gebracht.

Het was allemaal indrukwekkend en strak geregisseerd. Dus ook het einde was zoals aangekondigd; exact om 23.00 uur.

De zaal liep vlot leeg en wij stonden 23.05 buiten om in drie minuutjes naar de auto te lopen en twee minuten later al op de snelweg te rijden. 

Precies middernacht thuis waar ik eerst de haard nog ff lekker opstookte en we koffie, thee en een cracker met kaas verorberden om nog wat na te genieten.

Een geslaagde en zeer voorspoedig verlopende avond.

Dank Rick voor het mooie kadoo.

Met groetenTon