Opnieuw een daggie binnen bij de kachel hangen vanwege regen. Nou en tekst schrijven.
Die tekst is voor ‘De gezongen Camino’ die we 21 maart opvoeren voor het Genootschap van Sint Jacobus.
Daarin vertellen we wederwaardigheden, ervaringen en anekdotes van het pelgrimeren en zoeken daar passende liederen bij. Die liederen oefenen we dus als we in Nederland zijn.
Maar ik denk zoals bij al het creatieve werk: wanneer is het klaar? Wanneer is het goed genoeg of pakkend genoeg of diepgaand genoeg?
Nou kom ik best een aardig eind maar mis wat analytisch vermogen dus daarvoor is Rick.
Vanmiddag werd het droog en wilden we de benen ff strekken. Een korte wandeling in het natuurpark
Het was super rustig. We kwamen echt niemand tegen. Heerlijk. De mistflarden hingen tegen de hellingen. De bloeiende amandelboom valt een beetje weg tegen de achtergrond
We hoorden het ruisen van de beek in het dal. Dat betekent dat er meer water stroomt dan normaal.
We konden dat trouwens niet echt zien. Wel dat de waterstand met de heviger buien van de afgelopen week beduidend hoger had gestaan.
Je had bij de buitendienst van de gemeente moeten werken, zei Rick nadat ik weer een klein afwateringsgeultje had gemaakt. Je bent gek op vuilcontainers en waterwerken.
En daar heeft hij een punt. Dat gepruts met water vind ik heerlijk. Mijn moeder riep dat vroeger al: geef hem een emmer water en een bak zand en hij is helemaal blij.
Met groeten Ton
Geen opmerkingen:
Een reactie posten