Ongeveer twaalf jaar stond onze heerlijke Acacia schaduw te geven en mooi te zijn.
Opgegroeid van een klein wortelstekje naar een grote boom waar we bijna dagelijks onder vertoefden.
Tot ik een jaar of vier geleden zag dat er een zwam op de stam zat. En dat is niet zo mooi want daarmee was zijn lot bezegeld. Hij zou langzaam afsterven. En dat gebeurde.
De hevige wind in oktober 2024 zorgde ervoor dat er twee grote takken afscheurden.
Maar er beleef nog voldoende kruin over om onder te zitten.
Wel kwam die kruin steeds dunner in zijn blad te zitten en begin september zaagden we de overgebleven dikke takken van de stam af. Het kleine kruintje dat er zichtbaar is, is van een zijscheut die ik liet groeien als vervanging.
De stam zelf was te dik om met een handzaag af te zagen dus vroegen we aan een vriend of we zijn kettingzaag konden lenen. En dat mocht.
En dan is dit het resultaat. Een laag tafeltje en de twee nieuw boomscheuten die hopelijk weer net zo snel groeien als de moederboom.
Met groeten Ton
Wat jammer. Ik zal duimen dat er snel weer een mooie boom uit de boomscheuten groeit.
BeantwoordenVerwijderenDank. Met groeten Ton
VerwijderenDe oude acacia heeft voor jullie gezorgd: een mooi tafeltje om straks je wijntje op te zetten, in de schaduw van zijn nakomeling. Hoe mooi is dat?
BeantwoordenVerwijderenHoi Mirjam, Mooi verwoord. Met groeten Ton
VerwijderenWat een prachtig plekje is het toch. Daar zitten en alleen maar kijken maakt je hoofd leeg en geeft tevredenheid. Wat kan de natuur toch mooi zijn. Groeten, Elisa
BeantwoordenVerwijderenHoi Elisa, Vanaf het eerste moment dat we ons perceel zagen waren we verliefd op deze plek. Het uitzicht verveeld werkelijk nooit. We zijn dan ook heel tevreden en dankbaar. Met groeten Ton
VerwijderenMooi dat het gelukt is
BeantwoordenVerwijderenNou, dat hebben jullie creatief opgelost! Volgend jaar weer schaduw. Groetjes Hetty
BeantwoordenVerwijderenHoi Hetty, Dank. Zelfs nu al schaduw al is dat voor 1 persoon. Met groeten Ton
Verwijderen