Het is wat karig, dat blog.
De afgelopen twee weken was ik druk met toneel. Eerst zes dagen met de internationale groep en vervolgens dezelfde tijd voor de Nederlandse groep.
Natuurlijk wil dat niet zeggen dat er niet ff tijd was voor een blogje. Maar daar stond het hoofd niet zo naar vanwege zenuwen want die worden niet minder.
Anyway. Het stuk gaat over een moeder die haar huis verkoopt zonder medeweten van haar vier dochters. De huisvriend wordt gespeeld door moi.
Genoeg voor een avondje emoties want het gedoe tussen de karakters is herkenbaar voor velen. En de huisvriend ligt niet zo lekker bij de dochters.
De huisvriend lacht dan ook meermalen wat schamper op de reacties van de dochters.
In totaal zes voorstelingen waar we veel plezier aan beleefden. Het voelt daarom ook wat leeg aan nu het klaar is. Gelukkig beginnen deze week de reguliere toneellessen weer.
Wel aten we tussendoor de rijpe ananas op. Nou ja, we wat sabbelden op de zeer draderige partjes want het is eigenlijk een sierplant.
Omdat deze plant zo goed groeit wil ik wel een eetbare variant uitproberen. Kijken of die hier ook goed gedijt.
Met groeten Ton
Leuk om te lezen dat je zo druk bent met het toneel, dat is een prima excuus om op een lager pitje te bloggen hoor! En dat van die zenuwen snap ik heel goed. Ik geef nu al bijna 30 jaar les, maar nog steeds ben ik na de zomervakantie altijd weer even gespannen voor de eerste les van het schooljaar. Gezonde plankenkoorts hoort er bij. Wat leuk zo'n ananas!
BeantwoordenVerwijderenHoi Mevrouw Niekje, Omdat ik dat toneelspelen zo ontzettend leuk en leerzaam vind, neem ik de de nerveusheid voor lief. Dat ‘na de vakantie gevoel’ herinner ik me ook nog goed. Met groeten Ton
VerwijderenGaat dat toneelspelen dan in het Spaans? Lijkt me erg moeilijk
BeantwoordenVerwijderen