In het circus: de act met de man die al de bordjes op een stokje draaiende moet zien te houden.
Een leuke metafoor voor hoe ik mijn leven zie. Bergen bordjes probeer ik in de lucht te houden en soms valt er één of twee of meer. Soms ligt een bordje al een paar maanden in scherven op de grond voordat ik ineens zie: "O kijk, daar liggen scherven, welk bordje mis ik?"
Elke keer als ik een boek lees dat mij inspireert om een prettig leven te leiden, of dat mijn leven verdiept probeer ik dat in mijn dagelijks leven op te nemen. Oefeningen of hulpmiddelen om b.v. het humeur op peil te houden, alles gebruik ik.
Ik noem dit mijn bordjes. Telkens als ik een nieuw bordje toevoeg concentreer ik mijn aandacht op dit bordje om het in de lucht te houden om dan vervolgens ook te merken dat er weer eentje is verdwenen.
Het bordje dat inmiddels al een maand of twee op de grond ligt is dat van het creëren van een mogelijkheid.
s Morgens voordat de dag begint bedenk ik hoe die dag wil zijn: geinspireerd, tevreden, vrijgevig, levenslustig. Alles kan ik bedenken om 'te zijn'.
Doe ik dit niet is mijn dag ongeveer het zelfde als gisteren want als mens zijn we gewoonte dieren.
Dus vanmorgen weer eens een mogelijheid gecreeerd. Het viel me niet eens mee want er moest eerst nog wat rommel van gisteren verwerkt worden maar daarna kwam ie d'r vlot uit: de mogelijkheid van opgewekt zijn.
En hoe zag mijn dag eruit? Als een kwipelende hond.
De nieuwe oppas van Egbert kwam langs met een kluif, ik had een leuk gesprek met twee mensen die een jonge hond van Kreta hadden geimporteerd.
De buurvrouw kwam vertellen dat ze een hondje krijgen. Ze is al een tijdje in gesprek met mij of ik op hun nieuwe hond wil passen als ze aan het werk is. Dus opnieuw de plannen doorgesproken en deze keer lijkt het allemaal door te gaan.
Met groeten Ton
