De kers op de taart

​Een leuk initiatief: een maal per maand 15 mensen maximaal aan tafel tegen een redelijke vergoeding. Meestal Oosterse keuken. 

Vorige maand konden we er niet bij zijn maar afgelopen zondag waren we present. Indonesisch schafte de pot en heerlijk was het.

Nou was dat al een feestje maar met de mensen aan tafel werd het echt bijzonder. De meesten kenden elkaar niet maar er ontstonden mooie gesprekken en de eersten stapten dan ook pas na ruim drie en een half uur op.

Rick zat ook helemaal op zijn gemak dus bleven we plakken en keerden pas na vijf uren huiswaarts.

Onze Helderse buurvrouw bewaarde de uitgebloeide Amaryllis bollen voor me. Die nam ik ergens in januari mee naar Spanje en potte ze op in lekker verse aarde.

Tot mijn verrassing zag ik dat zich een nieuwe bloemstengel ontwikkelde. Helemaal blij en toen ik gisteren zag dat de bloem begon te kleuren haalde ik de pot uit de kraamkamer. Met dat zag ik dat in twee bloemknoppen flinke gaten waren geknaagd. Das dan weer minder.

Ben benieuwd of dat een kantachtige uitkomst heeft op de geopende bloem.

Ook jammer is dat ik zaterdag bericht kreeg dat ook dit jaar de koorworkshop in Utrecht niet doorgaat vanwege te weinig animo.

Kreeg ik vorig jaar direct na sluiting van de inschrijving bericht dat het werd gecanceld, kreeg ik die nu afgelopen zaterdag. En daar heb ik eigenlijk gewoon de pest over in. De afgelopen drie weken heb ik intensief gestudeerd om de liederen uit het hoofd te leren, was een vereiste, en nu is dat dus voor Jan met de korte achternaam geweest.

Nu kan me helemaal afmelden en mijn geld terugkrijgen maar dan heb ik niks. Dus aangemeld voor een andere workshop waarbij ik de liederen wel moet instuderen maar ze niet uit het hoofd hoef te kennen.

Maar er is ook meer leuk nieuws te melden. Na een week van tekst leren hadden we vanmiddag de eerste gezamenlijke repetitie van het toneel. En wat was dat leuk. Ook al is het drama is het soms gewoon hilarisch leuk vanwege het ongemak. Thema: het elkaar niet verstaan van Spanjaarden en buitenlanders.

Na deze repetitie meteen door naar de koorrepetitie. De laatste van het seizoen en derhalve zeer relaxed gelukkig zelfs nog met een traktatie door een jarige. Wat wil een mens nog meer?

Nou een mooie Doufeu pan. Van gietijzer in mijn favoriete kleur. Oranje wat voor mij trouwens tijdens voetbalcompetities een no go is. Men zou eens kunnen denken dat ik die gekte kan waarderen.

Anyway. Deze mooie pan stond naast een container en Rick moest dan ook flink op de rem trappen omdat ik hebberig was geworden.

Een gaaf exemplaar. 

Mijn dag kon sowieso al niet stuk maar dit is wel een kers op de taart.

Met groeten Ton