Het wordt kouder in Andalusië en dan krijgen we er ter compensatie wel prachtige lenswolken voor terug. Trouwens ook een helder zicht op de Afrikaanse kust maar nu even niet.
Gisteren het remembrance concert. Was best indrukwekkend en we zongen geweldig. Dat is een van de dingen die wij zo bijzonder aan dit koor vinden, er is een prachtige samenklank.
Na het concert was er een gezamenlijke maaltijd die zeer genoeglijk verliep. Tijd genoeg om rustig met onze Engelse tafelgenoten te spreken en dat is dan ook weer leerzaam.
We vertrokken ‘s morgens om half elf en waren tegen vijf in de middag weer thuis. Een dagvullend programma dus.
Ik had nog genoeg energie over om de composthoop te keren. De vertering is goed op gang gekomen. Vanaf nu kan ik dat elke twee dagen doen voor het beste resultaat.
Een minder resultaat geven de peultjes. Wat zou ik hier graag een muurtje omheen gehad hebben.
Totaal opgevreten. Tot op de nerf. Aan de vraatsporen te zien lijken het me geen slakken. Het ziet er uit alsof er aan de blaadjes is getrokken. Ik zie van die kreukels in de bladresten.
Het kostte me wel een momentje om mijn initiële gedachten (groarr) te parkeren en te denken aan uitspraken in de permacultuur dat je je tuin deelt met veel andere dierlijke soorten. Duidelijk is dat de tuin nog niet in balans is.
Ik hoop dat de peulen zich na deze aanval kunnen herstellen.
Het is kouder en bewolkt. Is dat erg? Nou uh..... als het dan toch geen mooi weer is zou ik graag wat regen zien. Dan zou het mindere weer in ieder geval wat opleveren.
Het is inmiddels zo droog dat sommige struiken de blaadjes laten hangen.
De al weken voorspelde regen wordt steeds opnieuw een dag uitgesteld. Nu komt de eerste regendag pas op 20 november terwijl ze de eerste regen aankondigden toen mijn zus hier was en die is al weer drie weken thuis.
Anyway.
De kachel snort behaaglijk. Vanavond kijken we naar The halfblood prince, drinken we chocolademelk en verorberen we wat pinda’s en chips en...... er ligt een flanellen laken op het bed.
Met groeten Ton
