Wie nooit aan de kust heeft gewoond

weet niet wat wind is.

​Met het blog van woensdag doe ik de aankomst dag in Nederland geen recht.

We hadden een zeer voorspoedige reis. Geen files richting Malaga, ondanks de drukte konden we toch net nog een tafeltje vinden in onze vaste koffietent, ik had een plaats in het vliegtuig toegewezen gekregen met extra beenruimte (hoe lekker is dat?) en we hadden beiden leuke buren.

Op Schiphol kwam de koffer al heel snel en haalden we precies de goede trein richting Den Helder. Toch besloten we op Sloterdijk niet meteen over te stappen in de eerste trein naar het noorden maar eerst een patatje satehsaus en een satehkroket te eten. Ooooo, wat was dat lekker.

Donderdag stond Rick’s laatste Nijmeegse trainingsdag op het programme op Texel.

Met de boot van 8.30 naar het eiland waar we eigenlijk meteen getrakteerd werden op echte regen. 

Omdat de regen tegen verwachting aanhield, besloten we te schuilen in het hoofdgebouw van het complex waar we twee jaar gewoond hebben. Na een half uur belden we onze vriendinnen of ze ons wilden oppikken.

Dat wilden ze en zo zaten we wat later toch heerlijk te ontbijten bij Bakker Timmer in Oudeschild.

Dat was niet alleen heerlijk en naar Spaanse begrippen stervensduur maar vooral heel aangenaam en genoeglijk.

Onderwijl werd het droog en trok de wind lekker aan.

Dat had beslist voordelen want er waren weinig fietsers dus konden we heel vaak naast elkaar lopen.

Twee zeilen gespannen zodat de schapen er onder kunnen schuilen tegen de zon of regen. Ik vond het opmerkelijk. Met windkracht zeven verwachtte ik dat beide zeilen opgebold zouden staan maar niet. Een werd naar beneden gedrukt en de ander omhoog. 

Op de vlakte van Walenburg, natuurgebied van Natuurmonumenten, moesten we echt tegen de wind opboksen.

Ineens kwam er een tekst in mijn gedachte op van de hergebruik winkel Rejoez: wie nooit aan de kust heeft gewoond, weet niet wat wind is.

Nou ik weet het en heb er nog steeds een hekel aan. Niet aan storm maar aan wind. Dat constante onrustige getrek aan lijf en leden.

Anyway, het dreigde ook nog eens te gaan regenen. Het bleef gelukkig droog en het werd wat later echt zonnig en warm.

Voorbij Den Koog, lekker in de bossen, was het windstil en koel. 

We hadden een heerlijke dag.

Kortom: we zijn weer geland.

Met groeten Ton