Opgewonden

En dan ben je 65 en ben je nog steeds een beetje opgewonden als je nieuwe plantjes kan kopen.

Dus was ik vroeg op pad. Eerst de wekelijkse boodschappen bij de LIDL en daarna door naar het tuincentrum dat naast de supermarkt ligt.

Maar eerst nog over het kastje. Gevonden naast de container. En ja, zonde om zo’n kwalitatief goed kastje op te stoken zoals ik eigenlijk had bedacht. Maar eerder zonde om zo’n kastje bij het vuil te zetten. Waarom toch?

Toen ik het meubeltje bekeek misten er drie laatjes. Zou dat de reden zijn geweest? Maar ja, hoe raak je drie laatjes kwijt van een kastje? In ieder geval zag ik er brandhout in waar Rick een stokje voor stak.

Wel werd daarmee het oordeel geveld dat het een buitenkast zou worden. Misschien kunnen de verfspullen erin, stelde Rick nog voor.

Nee, het worden planten. Het idee komt van de Chelsea flowershow en ik probeerde het gisteren even uit.

Vanmorgen bij thuiskomst meteen de planten even los in de lades gezet. 

Zou je niet beter die hoge planten in de bovenste lade zetten? Dan bedek je de gaten van missende laatjes.

Dat werd het .

En de waarschuwing dat de kast zou kunnen omvallen als de lades gevuld zijn met aarde en planten heb ik ter harte genomen. Een dikke steen als contra gewicht en het geheel staat stevig.

Dan nog het probleem: zet je de planten regelrecht in de lade met aarde? 

Nee. Dus op zoek naar iets dat goed past. Dat worden plastic flessen 

Afsnijden dus. De onderkant is perfect. Het bovenste deel van de fles is qua inhoud wat klein dus daar komen de kleinste plantjes in.

En dan is dit het eindresultaat.

Helemaal tevreden.

Voorlopig kunnen we er tot eind juni van genieten. Hoe ze de maanden doorkomen als we in het noorden zitten gaan we zien.


Met groeten Ton