Afspraak is bijna altijd afspraak en zo niet krijgen we keurig een bericht dat betreffende afspraak niet kan doorgaan en of die verzet kan worden.
Ook deze keer aardige mannen die het werk kwamen uitvoeren. Ik maakte gisteren verschillende foto’s van het proces maar ergens is iets niet goed gegaan en zijn met het overbrengen van die foto’s naar de IPad opgelost. Ergens opgenomen in het grote cloud van het universum.
Dat schoot dus niet op.
Daarom een paar werkmanloze plaatjes van het resultaat.
Het nieuwe houthok.
Een hok was niet voldoende en nu hoef ik niet langer te knoeien met stukken blauw zwembadfolie.
Het grote terras is ook overkapt.
Niet met golfplaten. Deze werken in de zomer als een soort stalen bakplaat die de hitte naar beneden straalt en tijdens regen, wat is dat? maken ze veel lawaai.
Dus zijn het dikke staal platen met dakpanprofiel, isolatie materiaal en aan de onderkant een witte metalen afdekplaat.
We wilden dit deel van het terras graag dicht hebben zodat we droog, maar wanneer regent het hier? vanuit de voordeur naar de werkkast kunnen lopen. En zo dat we in de zomer een stuk terras in de schaduw hebben.
Dat laatste jaren is er een verandering die zich langzaam voltrekt in ons Noord- Europeanen. Na ruim 15 jaar vaak in Spanje te bivakkeren en het, min of meer dwepen met licht en zon, hebben we ook wel eens genoeg van die de koperen ploert die onophoudelijk schijnt.
Zeker ik, lig tijdens de siesta in de schaduw bij de voordeur die aan de noordkant van het huis zit. Maar zodra het terras in de zon komt, lopen de temperaturen bij de voordeur nogal snel op. En koelte kan een mens redden.
Reden genoeg dus voor een dakkie.
Ik zette wat spullen terug vanmiddag maar de betonnen plantenbakken zijn te zwaar om alleen te verplaatsen. Rick kan me niet helpen want die is in Den Helder voor zijn opleiding.
Het is koud en het was om drie uur al donker zei hij net. En er lag sneeuw. In Den Helder.
Tja, ik benijd hem niet. Hier ging de zon om 18.00 uur onder.
Met groeten Ton
