Rechtvaardigheidsgevoel

Vanmiddag heb ik mijn eerste huisbezoek gedaan voor de Stichting de Regenboogboom.
Het jochie, Herre, dat we bezochten was niet ziek maar werd gepest op zijn vorige school en thuis gaat de meeste aandacht uit naar zijn broertje dat autistisch is. Hij kon wel wat aandacht gebruiken. We zijn er dan ook ongeveer twee uur geweest.
Mijn collega vrijwilliger deed het gesprek en ik vulde af en toe wat aan.
De moeder had van te voren aangegeven dat zij de aandacht een beetje op de pesterijen wilde leggen omdat Herre er tegen zijn ouders niets over wilde zeggen.

Eerst gingen we hem het Regenboogbos in, waar alles mogelijk is, om te kijken wat zijn dromen zijn.
In het begin ging het wat moeizaam- hij leek heel serieus en bedachtzaam maar na een paar minuten begon hij al te stralen. Natuurlijk wilde hij voetballen in het Nederlandselftal en in een belangrijke wedstrijd tegen FC Barcelona 10 doelpunten maken en daar geven scheidsrechters "nooit gele kaarten die fout zijn".

Toen er na een half uur nog niets over pesten gezegd was ging mijn collega hem toch een beetje die richting op duwen. Herre was direct op zijn hoede en het spontane en stralende verdween.
Op zijn nieuwe school werd nog wel gepest maar hij kon daar met de juf over praten en soms moest hij het eerst zelf proberen op te lossen en anders kwam ze hem helpen.
Zijn er nog meer mensen met wie je daar over zou kunnen praten? vroeg mijn collega.
Nee, dat weet ik niet, antwoordde Herre.
Zijn moeder stak haar vinger omhoog om aan te geven dat hij dat ook met haar zou kunnen bespreken. Maar hij deed of dat hij dat niet zag.
Zie je dat je moeder haar vinger opsteekt? Je kan dat ook met haar bespreken, of vind je dat moeilijk?
Hij knikte, ja.
Kan je ook zeggen waarom?
Dan wordt ze verdrietig, was het antwoord.

Uit het verdere gesprek bleek dat hij niet zozeer zelf het onderwerp van de pesterijen was maar dat hij het mikpunt werd als hij andere kinderen ging helpen.
Door hem steeds opnieuw naar het Regenboogbos te nemen, waar hij blij en stralend was en hem te confronteren met de pesterijen, waar hij verdrietig was konden we hem duidelijk het verschil laten voelen in de kracht die hij bezat als hij blij was tegenover die van het verdrietig zijn.
En 8 jarigen hebben dat heel goed door.

Zijn moeder zei aan het einde van het gesprek dat ze afgelopen jaren niet meer zoveel kuiltjes in zijn wangen had gezien als vanmiddag.

Met groeten Ton

Geraakt zijn

Waarom zing je niet mee? siste mijn collega vrijwilligster van de Regenboogboom mij toe.

In de paar jaar dat ik dit werk doe heb ik veel kinderen gezien die ziek of zelfs zeer ziek zijn. De ziekte speelt in het gesprek dat we met kinderen of ouders hebben geen rol. Het gaat er juist om het 'kind te zien' achter de ziekte. Normaal gesproken lukt dat goed.
Ook vandaag.
Maar.... we werden gevraagd door de afdeling neonatologie "Er zijn nu een paar ouders die wel iets aan jullie kunnen hebben".
We komen de afdeling op en daar staat een hele rij met couveuses en wiegjes en daarin liggen 5 piepkleine babytjes. Ik kreeg het eigenlijk meteen al benauwd.
We hadden goede gespreken met de ouders en ze waren zeer blij met de droomdekentjes. Maar toen ik tijdens het zingen zag dat de vader met die kolenschop handen het hoofdje van zijn zoontje bedekte kreeg ik het even helemaal te kwaad.

Het is mijn eigen kinderwens die even helemaal bovenkwam.
Ik heb geen verdriet of jalouzie als ik vrienden of familie met baby's zie maar ben blij en helemaal als ik de kleintjes even kan vasthouden. Maar hier, in het geval dat ouders hun kind misschien wel moeten gaan missen voelde ik juist het missen.

Met groeten Ton

Regenboogkerstboom

De kerstboom

De Liereland is een school uit Alkmaar die een jaar lang acties organiseert voor Stichting de RegenBoogBoom.

Een van de leerlingen had een actie bedacht: flessen ophalen en het statiegeld doneren aan de RBB.


 

Op een van de flessen vermeldde het etiket dat er 5 euro korting werd gegeven bij Intratuin. Ze liet dit aan haar moeder zien en zei dat ze beter die 5 euro kon vragen in plaats van de fles inleveren voor het statiegeld. Contact gezocht met Intratuin maar de actie was inmiddels afgelopen. Maar omdat ze het een goed initiatief vonden stelden ze voor dat enkele leerlingen van de Liereland naar de winkel mochten komen om daar een kerstboom met versiering uit te zoeken. Vandaag werd deze boom overhandigd aan de kinderafdeling van het Medisch Centrum Alkmaar.

'prikkadootjes'

De leerlingen hadden ook nog een grote kist met allerlei cadeautjes mee, die aan kinderen gegeven kunnen worden die met de feestagen in het ziekenhuis liggen. Voor de speelkamer was er speelgoed en voor kinderen die geprikt moeten worden was er een doos vol kleine cadeautjes.

Dit is een slechts een voortvloeisel, een extraatje, de acties voor de sponsoring van de RBB gaan gewoon door.

Het was echt hartverwarmend te zien hoe gemotiveerd en betrokken die kinderen zijn en, terecht trots op het resultaat.

Voor een filmpje ga naar http://www.obsliereland.nl/ en lees over 'Het aanbieden van de kerstboom'









En piece de resistance: een gebreide lama met een hoog knuffelgehalte

 

Met groeten Ton