zelfs op onze mooie berg.
De wind verveelt me inmiddels wel behoorlijk. Vogeltjes zijn er volgens mij ook niet zo blij mee. Ik zie ze dan ook nauwelijks op onze door Aeolus geteisterde berg.
De pinda slinger is dan ook nog niet bezocht door de mezen die hier toch in flinke getale aanwezig zijn.
Gisteren overtraden we de Corona-regels ook al doen we dat bijna elke dag.
Ons huis staat in de gemeente Cómpeta en het grootste deel van de tuin ligt in de gemeente Torrox. Tja en dan mag je dus officieel niet naar Torrox want we wonen in Cómpeta.
Een beetje flauw natuurlijk van me maar gisteren overtraden we de regels wat meer. Rick wilde graag een andere route wandelen met Leo en daarom zette ik ze met de auto af aan het einde van de onverharde weg. Zij slaan dan rechtsaf en lopen drie kilometer naar beneden. Ik sloeg linksaf met de auto over de gewone doorgaande weg om de mannen aan het einde van hun wandeling op te pikken. Voordeel is dat ik dan langs twee van mijn favoriete containers kom maar ...... ik ben dan wel heel echt in Torrox.
En wat vond ik? Twee mooie agave stekken die wel een plekje in de tuin vinden.
Als we nou geweten hadden dat ze vandaag met nieuws over de Lockdown zouden komen hadden we het niet gedaan. Eigenlijk zou er pas 13 december meer nieuws komen maar dat kwam dus onverwachts vandaag: vanaf morgen mogen we de gemeente uit reizen. Nog niet de provincie uit, dat mag vanaf de achttiende.
Soms denk ik dat we gewoon op honden lijken.
Als we b.v. na drie minuten weer in huis komen, worden we uitzinnig door Leo begroet alsof we maanden zijn weggeweest.
Trouwens: dat gebeurt al als Rick in de badkamer is.
Klaar voor de begroeting.
Bij ons doet zich ongeveer hetzelfde voor: we zijn uitzinnig alsof we na jaren in eenzame opsluiting te hebben doorgebracht, eindelijk vrij komen, terwijl het ging om vier weken in de gemeente blijven, boven op onze berg met het mooiste uitzicht dat we ons maar kunnen wensen.
Maar we gaan morgen helemaal los. De vrijheid in. Gewoon omdat het weer kan.
We rijden naar de kust voor een broodje aan de boulevard, gaan naar de LIDL en....naar het tuincentrum voor palmen.
En nu even zonder dollen: we zijn gewoon blij. Het is toch een beetje alsof er wat van de Corona zwaarte af is.
Met groeten Ton
