Overdag is het lekker. Een graad of 15 is het in de schaduw maar met een strakblauwe lucht en een stralende zon geeft de thermometer 32 graden aan.
Terwijl de voorkant verschroeid, bevriest de achterkant als we ons kopje thee en koffie drinken op het terras.
Net zoals in Nederland de verschillen tussen noord en zuid of west en oost groot kunnen zijn is dat hier ook het geval. Maar op micro niveau kan het verschil minstens zo zichtbaar zijn.
Ons huis staat tussen Cómpeta en Nerja. Cómpeta ligt ongeveer 10 km landinwaarts op 600 meter hoogte. Nerja ligt aan de kust en dus op zeeniveau.
De 14 daagse weersverwachting laat grote verschillen zien in temperatuur en de te verwachte regen.
Het weer dat wij uiteindelijk krijgen, ligt meestal ergens tussen deze twee waarden in. Afhankelijk van wind en weet ik wat allemaal. Maar ik heb het universum natuurlijk gevraagd voor de neerslaghoeveelheden van Nerja.
In ieder geval is het de afgelopen nachten behoorlijk koud geweest. Waarschijnlijk net geen nachtvorst hier maar wel zo koud dat deze vetplant er blauw van ziet. Normaal zijn de blaadjes groen.
Hij staat nu binnen te overwinteren.
Waarschijnlijk maar een week, want als het vanaf 6 januari regent, fingers crossed, liggen de temperaturen weer hoger.
Het voordeel van kou is de heldere lucht waardoor we de laatste dagen ook overdag ‘de overkant’ zien. Nou kan ik dat niet tonen omdat de foto’s die ik
nog steeds alleen met de Ipad maak, té weinig details laten zien.
Maar met de ondergaande zon pikt ie het net op.
Het donkere geribbelde randje is het Rifgebergte. De berg op de voorgrond is de Manzano.
In het schijnsel van de ondergaande zon
geven de vuurpijlen gewoon licht.
Wat een genot.
Met groeten Ton
