We hebben gasten. Gasten die we ontmoetten tijdens de Camino Portuges.
Australiers die we gedurende een week of drie regelmatig tegenkwamen. Ze gaan nu de Camino del Norte lopen en het leek ze leuk om langs te komen. Ons ook. Dus, we hebben gasten en het is zeer relaxed met ze.
En…….er wordt gewandeld.
Onder andere naar het lekkerste taart restaurant maar daar zijn geen foto’s van.
Wel een foto van hoe ik zichtbaar mijn balans verlies tijdens het oversteken van de rivier en een zeer natte voet haalde.
De rest kwam droog over.
Anyway. We gingen vervolgens naar Cómpeta om onze woonplaats te laten zien.
Vanwege Palmzondag was/werd het dorp versierd met palmtakken.
En in de kapel van de heilige Antonio stond Jesus met ezeltje al helemaal klaar op de trono om zondag in processie door het dorp te gaan.
De palmtak die Jesus in de hand houdt is een gelig van kleur. Hiervoor wordt het hart van een palm ingepakt zodat de nieuwe bladeren geen chlorofiel kunnen maken, dus licht van kleur blijven en lekker zacht.
Die lekker zachte bladeren laten zich dan makkelijk in ingewikkelde patronen vlechten.
En dan leerde ik iets nieuws.
Bittere sinaasappelbomen hebben een extra blaadje. En………de sinaasappelboom die ik in oktober als verjaardagskado kreeg is dus een bittere.
Na de lekkerste taart was er nog trek over voor een tapa.
Heerlijk.
Weer ‘at home’ moest de haard aan want het was mistig geworden en daardoor ijskoud.
Aan een maaltijd geen gebrek maar dat mag duidelijk zijn en werd er nog slechts yoghurt met fruit genuttigd.
Oei, en dan is er alweer een dag om.
Met groeten Ton
Geen opmerkingen:
Een reactie posten