Het is misschien al wel tien jaar geleden dat ik een artikel las van een al wat oudere tuinierster die tekeer ging tegen al het plastic dat gebruikt werd. Hoe groot de invloed dat gaf op gezondheid en hormoonhuishouding.
Ja, ja denk ik dan. Als het echt zo slecht is zou de regering wel ingrijpen.
Nou nee dus en inmiddels zitten de microplastics diep in bloedbaan en hersenen.
Lees ik een paar weken opnieuw een artikel over plastic in de de keuken. Doe al die plastic snijplanken, microvezeldoekjes, schuursponsjes en siliconen ovenschalen de deur uit. Want waar blijft het plastic dat nu een kuil in die plank is geworden? Of het groene schuurlaagje van je schuursponsje? Of de vezels van het microvezeldoekje? In je eten en in de atmosfeer van je keuken regelrecht je longetjes en je bloedbaan in.
En dan drinken we ook nog al het water uit plastic flessen en komt het water om te koken ook nog via plastic slangen het huis in.
Er is dus ook nog wel het een en ander waar we op het ogenblik niks aan kunnen veranderen maar….
De snijplank is deur uit en vervangen door een van beukenhout. De siliconen schalen zijn weggegooid en voor de schuursponzen heb ik nu roestvast stalen sponsjes gekocht.
Er komen nog katoenen vaatdoekjes. Voor de afwas gebruik ik nooit een borstel maar gebruikte ik sponsjes, dat worden nu dus van die katoenen wafeldoekjes.
De luchtplantjes die ik een jaar of vijf geleden uit de vuilcontainers haalde doen het geweldig en zijn minstens verdrievoudigd.
Tijdens de Camino Portugues zag ik dat er van de luchtplantjes en bol was gemaakt. Leuk idee vond ik dat.
Zou ik dat ook kunnen doen met dit zonnecel lampje waarvan de zonnecellen het niet meer doen?
Ja dus. Tevreden met het resultaat ook al moet het wel een jaar groeien voordat er meer samenhang ontstaat.
Met groeten Ton
