Gisteravond de laatste opvoering van het theater. Daarmee het einde van zeven avonden repeteren en optreden. In het Engels en dat vraagt echt meer dan in je moerstaal. Zinnen die er toch niet echt zo makkelijk uit de mond rollen als Nederlandse.
Maar iedereen weet dat dit internationaal is dus je mag langzamer spreken dan de Britten. En……het is juist mooier als het lijkt dat je nog nadenkt over wat je zegt. Anders is het een ingestudeerde tekst. Alsdus de regisseuse.
Anyway. Nadat de laatste toeschouwers hun glazen hadden leeg gedronken togen we met alle acteurs en ‘La Jefa’ naar het plein voor napraten, tapas eten en een drankje. En dat was zeer genoeglijk en uitgebreid.
We waren wel luidruchtig aanwezig omdat we steeds het stukje Chanson d’amour zongen dat we ook in het toneelstuk zongen.
La Jefa kreeg als aandenken een foto waar we het applaus innamen van de een na laatste voorstelling.
Vandaag voelt het aan alsof er een vrachttrein over me heen is gedenderd. Best wel moe en met een gevoel van….wat nu? Maar ook volledig tevreden en blij met het resultaat na alle voorbereidingen en repetities.
Ik ben altijd stiknerveus voor een optreden ook voor die van het koor. Meestal valt het grootste deel van die spanning wel af zodra het optreden begint. Maar er blijft meer dan genoeg over en dat betekent dat ik nauwelijks geniet van het optreden. Later ben ik dan meestal wel tevreden en vind het leuk dat ik dat gedaan heb maar echt genieten op het moment…..
In het toneelstuk is er een scène waar er gelachen dient te worden. Dat is geen probleem, dat kan ik. Maar gisteravond werd ik me ineens bewust van iets nieuws. Ik lachte niet omdat het moest maar het kwam vanuit mijn binnenste. Vrij. Gewoon vanuit plezier genoot ik van het moment.
Goed dat dit afgesloten is zodat de aandacht nu naar de zangweek in Utrecht kan gaan. Acht liederen moet ik instuderen en voorwaar, voorwaar, ik zeg u: het zijn niet direct meezingertjes. Nee. Lastige teksten in Latijn, Spaans en oud Engels. Ja die met doth en though. Daarnaast ongewone maatsoorten die in een lied zelfs per maat verschillen.
Maar vandaag nog ff lekker niks. Nee, mañana pas.
Met groeten Ton
