En hier is het weer gewoon maandag. Niks tweede paasdag. Er is afgelopen week genoeg herdacht, gevierd en gisteren gefeest.
Uiteraard ging ik gisterochtend naar het dorp voor de processie en ook al is die bescheiden, de devotie is net zo groot als die met alle pracht en praal in de grote steden.
De verrezen Christus.
Het plein is de ontmoetingsplek van het dorp dus er werd nog lang nagepraat maar uiteindelijk belandde ik samen met vier Nederlanders in Bar Adriano aan de koffie.
‘s Middags vulde ik de diepblauw geschilderde bloempotten met zomerbloeiers in oranje, geel een rood.
Trrrrrrrrrr tadaaaaaaa
We aten onze eerste eigen sinaasappel. Heerlijk zoet en sappig maar niet zo groot. Ongeveer zes centimeter in doorsnede. Maar dat mocht de pret niet drukken en we hopen dat, nu het eerste schaap over de dam is, er nog vele mogen volgen.
De sinaasappelboom zit voor het eerst werkelijk barstensvol met bloemen en het ruikt heerlijk in de tuin. Als de lucht bezwangerd is van de oranjebloesemgeur is daar een prachtige naam voor: Azahara.
En dan nog even over het extra blaadje aan de bittere sinaasappel.
De Australische pelgrim die hier vorige week verbleef wist te vertellen dat je aan het extra blaadje de bittere sinaasappel kon herkennen. En ik geloof dat dan.
Links het blad van een bittere sinaasappel. En aan het steeltje zit dan een extra groen randje. Maar rechts is een blad van ‘onze’ sinaasappelboom waarvan we net die lekkere kleine zoete vrucht hadden gegeten. Ook met zo’n groen flupje aan de bladsteel. Zelfs groter nog.
Dus tja?
Met groeten Ton
