Al een week of twee problemen met het internet.
Rick belt met de provider. Het signaal dat jullie krijgen is normaal, zei de man. Zou je een foto kunnen sturen van de router?
Foto verstuurd en meteen antwoord. Maar die is al twintig jaar oud.
En dat klopt. We hebben al twintig jaar FOBOS en zijn daar heel tevreden mee. Hebben ooit een keer een nieuwe schotel gekregen maar voor de rest nooit gedoe.
Dus kwam gisterochtend de monteur.
Het eerste wat hij zei is dat die router ‘in het museum hoorde’.
Hij checkte ook meteen de ontvangst. Die is niet optimaal en daar keek hij een beetje moeizaam bij. Dat komt door die boom en wees naar een pijnboom.
Moet ik die dan weghalen, vroeg ik een beetje onzeker. Voor verbinding met de wereld wil ik wel wat opofferen al zou een boom me wel erg aan het hart gaan.
Nee, ik houd van bomen, zei de monteur. Ik zal de schotel voor u verplaatsen en daar werd ik blij van want ook ik houd van bomen. Veel zelfs.
Dus zit die schotel inmiddels op de zuidmuur en een meter hoger. Nieuw routertje erbij en alles werkt weer als vanouds.
Na twee en een halve maand van koud, somber en nat weer was het eergisteren ineens 21 graden. En……..windstil. Dat maakte me nog het meest vrolijk. Meteen de tuin in om wat te tutten. Een paar planten verplanten en bergen onkruiden uit trekken. Stekken gemaakt van de Aeoniums. Dat werd ingegeven omdat door het natte weer de planten uit hun verband zijn gegroeid en de zijtakken waar een bloem op is gekomen zijn afgebroken. Die stekken staan nu op een mooi plekkie in de tuin.
Ook ben ik begonnen met het verwijderen van de Jasmijn. De pergola moet geschilderd worden en dat is wat moeilijk met die struik die zich op, door en langs de palen slingert.
Vanwege de warmte van afgelopen dag schieten de planten de grond uit en staat er van alles in bloei. Aloës, narcissen, Spaanse Margrieten, Brem, Agave, Crassula, orchidee, sinaasappelboom, Amandel, rozemarijn en Citroenboom. Die laatste heeft zelfs al een klein vruchtje.
18 November. De Agave maakt een bloeistengel.
6 December.
5 Januari.
En nu zijn de eerste bloemen open.
Vanmiddag hadden we lunchers: de oudere dame van het koor en haar dochter. En dat was zeer genoeglijk.
Ook vandaag heerlijk weer maar met een zacht briesje dus werd er gevraagd naar een beschut plekje in de tuin. Na tien minuten: het is wel heel warm zo in de zon hè?
Dus sleepten we het meubilair naar een plek met wat wind en dat was heerlijk.
We kletsten vier uur vol onderwijl genietend van wijn, uiensoep, het is winter tenslotte, vislasagne en yoghurt met fruit en mangopuree.
Dank dames voor de fijne middag.
Met groeten Ton
