zaterdag 15 augustus 2026

Ik verwachtte er niet veel van

​Gisteren was het zover. We leverden onze goud en zilverschat in.

Dat kon omdat ik nog wat kapotte en gevonden sieraden uit Spanje meenam. Onder andere een armbandje van zilverendubbeltjes met de beeltenis van Wilhelmina. Dat was in de oorlog een stil verzet. Ik kocht dat ooit op een rommelmarkt. 

Rick noemt mij altijd Malle Pietje omdat ik van alles verzamel. Als ik dan weer eens wat van de straat oppak roept hij vaak ‘gelukkig is er Unicura’ of, ‘hoog Sammie, kijk omhoog’ als ik weer eens naar de grond tuur.

De afgelopen jaren, zeker tijdens onze pelgrimstochten, vond ik een aantal medaillons, ringen, oorbelletjes, bedeltjes van een armband, kettingen. Soms zilverkleurig maar ook goudkleurig. Nooit zag ik dat er een merkteken instond. 

Anyway, ik nam die spullen mee terug uit Spanje want wie weet……..

Bij het wisselkantoor werd er nauwkeurig gekeken en getest. Er werd soms goedkeurend geknikt en gehumd. Zeker nadat ik had verteld dat ik de meeste dingen had gevonden.


Nou meneer, u heeft een goed oog voor edelmetaal was het eindoordeel: slechtst drie dingen zijn ‘niet echt’ 

De rest van het gevonden spul bracht driehonderd euro op. 

Ik zal nooit meer roepen dat je spullen moet laten liggen of je Malle Pietje noemen, zei Rick.


Van tevoren inventariseerde Rick met AI de metaal waarde van de munten en dat klopte bijna precies. Natuurlijk rekent het wisselkantoor een commissie maar die werd ruimschoots vergoed door het gevonden spul.


Al met al zijn we meer dan tevreden.


En toen we een ‘goudstaaf’ met twee chocoladebonbons kregen kon de dag helemaal niet meer stuk.

Tja, en dan sta je op vrijdagochtend in Alkmaar. In de binnenstad waar het stervensdruk was vanwege de Kaasmarkt. 

Ben jij d’r ooit wel eens geweest?

Nee nooit.

Ik ook niet. En dan te weten dat ik er ben geboren.


Dus liepen we naar het Waagplein waar de show bijna klaar was.


De laatste berrie met kaas is net afgeleverd bij de handelaar.

Die verlaat het plein met zijn zwaarbeladen kar.

En de laatste dragers lopen richting het waaggebouw.

Wij brachten nog een kort mar geanimeerd bezoek aan onze pianiste 


Al met al een meer dan leuke dag.


Met groeten Ton