Nee, er groeide geen gras over. Nadat de gasten waren aangekomen werd er bijna direct gezongen. Wel nadat er allerlei lekkers uit de koffers was gekomen: cake, gemberkoekjes en kruidkoek naast drie soorten kaas.
Maar ze komen om te zingen en……ze doen ook altijd mee met het concert van Coro de Cómpeta. Dit jaar trouwens alleen voor een lied met de Nederlandse zangers. Vluchten kan niet meer.
Hier zingen Rick en ik de achtergrond melodie van een lied dat door een van de koorleden als solo wordt gezongen tijdens het concert.
Natuurlijk zijn er ook nog andere leuke dingen en dat is genieten van het heerlijke weer. De gasten vinden de temperaturen aangenaam en wij vinden het toch nog net niet echt lekker.
De maaltijden kunnen zonder gedoe buiten genuttigd worden. De eerste dag had ik een chorizo schotel gemaakt. Makkelijk, voedzaam en lekker.
Maar wat is voedzaam waard als er na een uur of twee toch nog een flinke bak ijs in de magen kan verdwijnen. Dat deden we in Frigiliana waar we een toeristisch rondje door het dorp deden.
Zondag maakte ik wat meer werk van de maaltijd en aten we aspergecourgettesoep en een hartige taart met salade.
Niet te veel want met een volle buik is het slecht zingen.
In het dorp is dit hét nieuwe fotopunt. De jongen en de ezel. Het beeld stond jaren lang op een rotonde en is een jaar of drie geleden weggehaald. Iedereen in rep en roer: waar is het beeld?
Het bleek een opknapbeurt nodig te hebben en is een paar maanden geleden teruggeplaatst aan hoofdweg die het dorp inleidt.
Tja. Toeristen moeten daar een foto van hebben.
Met groeten Ton
Geen opmerkingen:
Een reactie posten