Of we mee wilden naar een livestream van La Traviata.
Dat wilden we wel maar toen hadden we net de zangdagen in Nederland.
Vorige week: er is een live stream van het ballet Giselle. Is dat wat?
Oei. Ballet.
Maar Rick en ik keken eens naar elkaar en dan zie je het al aan elkaar snuitjes: ja. Dus zaten we gisteravond in de grote bioscoop in Torre del Mar. Heerlijke ruime stoelen en met als extra lokkertje: in de pauze een glaasje bubbels en ‘some nibbles’.
Nou, we hebben genoten. Het was indrukwekkend. Ballet is wel kunst met een hoofdletter.
We kregen eerst info over de inhoud en uitleg over de gebruikte manieren van uitdrukking. En dat met Spaanse ondertiteling. Altijd meegenomen.
Ook kregen we nog een blik in de orkestbak want wat niet wordt gezien is net zo belangrijk als het wel getoonde.
Pas na de pauze, de nibbels waren heerlijk, bedacht ik me dat ik wel wat foto’s zou willen maken. Dus die komen allemaal uit het ‘rijk der schimmen’. Want natuurlijk is het drama met gebroken liefdes, doden en rouwende harten.
Flinterdun verhaal, net als in opera’s maar wat kan dat bommen. Zonder verhaaltje geen zang, muziek of dans.
Het gaat om de weg tenslotte.
Maar dat is Martha, de koningin van de Wilis (geesten), zei Rick nadat hij de foto’s bekeek, niet de prima ballerina.
Weet ik maar van de dertig of zo foto’s zijn slechts deze vier enigszins gelukt.
Anyway, dit zijn de dansers in de hoofdrol.
De laatste foto is de in ontvangstneming van het applaus.
Net zoals ik thuis soms tegen het beeldscherm schreeuw werd erin de bioscoop luid geapplaudisseerd.
We vonden het allemaal, de groep bestond uit zeven personen, meer dan prachtig en voor herhaling vatbaar.
Dit seizoen komen er nog twee livestreams Siegfried van Wagner en The magic flute van Mozart.
Daar moet ik mezelf eerst maar eens in verdiepen want Wagner vind ik zwaar en Mozarts opera kinderachtig. Maar misschien verbaas ik mezelf.
Met groeten Ton
Ps. Ik kan nog steeds geen reacties op reacties plaatsen.
