Ik word er ook wel eens moedeloos van. Van al die planten die doodgaan door het harde klimaat of aangevreten of geïnfecteerd worden door snuitkevers, schimmels, orenkruipers, beddenpissers of wat al niet meer.
Zo kocht ik twee jaar geleden een Bowiea via de succulentenclub die een bijeenkomst in de Hortus had. Helemaal blij was tot ik dit jaar na de zomer weer in De Klompen was en zag dat de bol was aangevreten door beddenpissers. Er zaten wel een stuk of twintig van die beestjes in het gat dat ze hadden geknaagd.
De bol lag los omdat ook alle wortels waren weggevreten en ik kon er van boven naar beneden doorheen kijken. Geen half werk dus.
Ik bleef waarschijnlijk heel rustig want zette de bol los in de tuin. Een beetje beschut half onder een struik. Omdat het gisteren droog was een redelijk zonnig toog ik lekker de tuin in. Kwam de Bowiea tegen die er mooi glanzend groen uitzag. Tja, dan moet ik daar natuurlijk ff aanzitten.
Hé? Hij stond vast in de aarde. Ik begon voorzichtig blij te worden. Pakte een plantschepje en haalde de bol los.
Er zaten niet alleen worteltjes aan maar ook broedbolletjes. Dat zijn die lichtgekleurde bollingen. Ook aan een losliggende schub zat een bolletje.
Dat geeft de burger moed.
Ik heb de bol opgepot en staat nu op het terras boven de keuken waar hij droog staat. Komende week gaat het weer langdurig en veel regenen.
Ook de Orchis is weer opgekomen. Meer bijzonder dan dat ze opvallend is met haar tien centimeter hoogte.
Met groeten Ton
