dinsdag 25 april 2017

De moord op Cliff R

Onderstaand blog schreef ik in 2011 naar aanleiding van het seksueel misbruik door de Belgische ex bisschop Vangheluwe. Het tweede deel is van vandaag


"Het Christendom ging niet alleen aanvankelijk gepaard met wonderen, maar ook vandaag kan geen enkel redelijk mens er zonder wonder in geloven".
          David Hume 1711- 1776
Dit citaat is alleen maar meer waarheid gaan bevatten. Als ik vandaag in het NRC lees over (gelukkig inmiddels ex bisschop) Vangheluwe krijg ik de rillingen.

"Ik heb helemaal niet de indruk dat ik pedofiel ben. Ik was niet opzoek naar affectie, ik was ook niet op zoek naar een liefdesrelatie, maar dat was in die tijd eigenlijk niet zo abnormaal in een aantal kringen. Dat ging niet ver, dat was een beetje een relatietje, zo, en ik had de indruk dat mijn neef daar helemaal niet tegenop zag".
"Als wij bij de familie kwamen was er niet zoveel slaapgelegenheid, en dan was er altijd een die bij mij sliep. Alle neven hebben in de loop der jaren bij mij geslapen. Dat was ook zo bij deze neef, en dat is op zeker ogenblik met die jongen begonnen, ik zou zeggen als een spelletje".

Zo lust ik er ook nog wel een paar. Eigenlijk ben ik ook geen homo, en een moordenaar geen moordenaar. Het is eigenlijk een spelletje. Eigenlijk ook geen affectie. Het is gewoon pure egoistische geiligheid. En dan zag God zeker dat het goed was, met gedoogsteun van  Benedictus en zijn voorgangers. Maar dat was dan wel alleen voor mensen binnen het instituut want voor minder verlichte mensen waren er andere regels. 

Zie hier een bewijs dat het geloof (religie) inmiddels heel ver is verwijderd geraakt van haar oorspronkelijke spirituele bron. Ik weet wat voor innerlijke strijd mijn moeder heeft doorgemaakt omdat ze volgens de huisarts na 4 zwangerschappen een vijfde wellicht niet zou overleven. Zij vond het haar Christelijke plicht om kinderen te baren en zonder deze intentie zou er van seks moeten worden afgezien. Ze zou anders in zonde leven. Er zijn toch nog drie kinderen gekomen waaronder ik. Maar tijdens de laatste zwangerschap ging het dan ook echt bijna fout. Daarna heeft mijn vader gezegd "Wat heb ik aan acht kinderen zonder moeder. Vanaf dat moment werd de pil geslikt. Maar moeilijk heeft zij het daarmee wel gehad.

Al deze regels zijn tot daaraan toe. Maar dat ze worden verkondigd door een organisatie die zich zelf niet aan de regels houdt is eigenlijk te gek voor woorden. 
Het is een instituut geworden dat de integriteit volledig is kwijtgeraakt. Het is verworden tot holle frasen en dat is wat mensen aan hun nekharen voelen "Hier klopt iets niet". Zou dit ten grondslag liggen aan de leegloop, net als het afkeren van de politiek?

Nu lijkt er, overigens voor het gewone volk nog niet geheel zichtbaar, een frisse nieuwe wind te waaien. De dogma's over homoseksualiteit, pedofilie, seks voor het huwelijk en celibaat lijken voorbij. Tenslotte lijkt dit, zeker gezien recente uitspraken -ook door van Vangheluwe -te gelden voor dienaren in de kerk.
Jammer dat deze sexuele revolutie niet eerder openbaar werd gemaakt dan zouden vele homo's en ongehuwd zwangeren, prostituees etcetera een minder moeilijke tijd gehad hebben gehad en zouden er wellicht minder zelfmoorden en abortussen zijn gepleegd.( is God ook een gruwel)

Zolang er door de bisschop en de kerk niet gezien en ervaren word wat de impact is van dit gedrag, is er ook geen purificatie te verwachten en gaat dit gewoon door. En is het een wonder dat er nog mensen in de kerk komen. 
Je kan de conclusie trekken dat dit gedrag 'niet werkt' en zolang de kerk dit niet inziet kunnen ze ook geen veranderingen doorvoeren zodat het wel weer gaat werken. Daarom spreek ik de wens uit dat iedereen die binnen de kerk een functie bekleed een diepe studie maakt van de boeken van Neale Walsch.

Met groeten Ton


Dinsdag 25 april 2017

Zaterdag stond er in het NRC een interview met de neef van de ex Bisschop. En dat moet ik dan lezen. Alsof ik even moet gruwelen zoals sommigen dat doen door naar een griezelfilm te kijken.

Dat dit interview doorwerkt zal duidelijk zijn voor iemand zoals ik die ook seksueel misbruikt is.
Ook las ik in de krant van de oude dame die haar al even bejaarde man zou hebben doodgestoken.
Een van mijn stokpaardjes is dat Cliff Richards een homo is die niet uit de kast komt.

Deze drie dingen tezamen maakten de droom waaruit ik vannacht schrok.

Ik zag Cliff in een soort van riviertje zitten en dacht: die gaat eraan. Ik greep hem bij zijn strot en het volgende moment zaten we in een soort tent die eigenlijk ook een luchtballon was. De ballon was gemaakt van hetzelfde witte materiaal waar stofzuigerzakken van gemaakt worden.
Cliff bleek sterker of slimmer dan ik en hij probeerde me aan te randen en het enige wat ik kon doen was een van de naden van de ballon los te peuteren om te ontsnappen. Toen ik een stuk had opengemaakt kwam Cliff eraan en ik duwde hem door de spleet naar buiten waarna hij natuurlijk te pletter viel op aarde.

Het duurde nog wel even voordat ik weer kon slapen. En nee, van seksueel misbruik kom je nooit echt af ook al heb ik een mooi leven waar ik meer dan dankbaar voor ben.

Met groeten Ton



maandag 24 april 2017

Wennen

Tis ook wel eens lekker als het bewolkt is. Of nog leuker: als het gaat regenen.

Waar ben je dankbaar voor, vroeg Rick gisteravond voordat we gingen slapen. 
Voor de leuke Spaanse les, voor het mooie weer maar bovenal dat Macron de meeste stemmen in Frankrijk heeft gekregen.

Het was een klusjesdag. 
Omdat we nog geen ofiicieel adres hebben kunnen we via een elektronische handtekening verkeersboetes ontvangen en betalen.
Lekker belangrijk denk ik dan. Maar als je een boete binnen een bepaalde tijd betaalt mag je de helft van het bedrag er aftrekken maar als je te laat betaalt komt er steeds een extra boete op. En dat laatste willen we natuurlijk niet. 
Gelukkig krijgen we bijna nooit een boete, tenminste in Nederland niet, hier valt dat nog te bezien.

In de tijd dat we hier zijn heb ik de auto al vaker gewassen dan in de voorgaande twaalf jaar. Het is nogal stoffig en zelfs met een flinke regenbui gaat dat stof er echt niet af. Er dient geboend te worden. Na de paar spettertjes regen die zaterdag vielen zag de auto er zo goor uit dat ik vanmiddag maar weer ging  poetsen. En omdat we morgen Nederlands bezoek krijgen deed ik de binnenkant ook maar.
Dat was trouwens beslist nodig na het ophalen van ouwe verdroogde takken, waterslangen, kratjes, planten en wat al niet meer.


De zwarte leiding die links te zien is heb ik van de vuilnis plaats gehaald. Een meter of twintig en die kan ik dan weer gebruiken als overloop tussen de verschillende Swales.

Het zag er de hele dag al uit alsof het zou gaan onweren. En aan het einde van de middag was het zover, inclusief een beetje regen.


Voor de plantenbakken te weinig maar op een bewolkte dag krijgen de planten in ieder geval een beetje rust.


Na het weghalen van alle bloemknoppen toen ik de planten had gekocht, zijn ze flink gaan groeien en staan ze inmiddels vol in bloei.


Ook de peultjes hebben het naar hun zin en hebben de eerste prachtige bloempjes gemaakt.


Na de Aloë arborescens bloeit nu de Aloe vera. De echte Aloë dus, die zo goed voor de huid schijnt te zijn.

In de boomkraamkamer gaat alles naar wens.


Eik


Algarobbo


Ginkgo.
Het bos zit er aan te komen.

Wat nog een beetje moet wennen is dat we hier wonen en geen vakantie hebben. Bijkomend verschijnsel is dat het huis gewoon vuil wordt en ook schoongemaakt dient te worden. Het Nederlandse bezoek was een mooie aanleiding. Alles glimt weer.

Met groeten Ton


zaterdag 22 april 2017

Placebo

De eerste training voor de Nijmeegse. 28 Kilometer.
We lopen de route tegen de klok in, zegt Rick, dat komt beter uit met de pauzes en de restaurantjes.

Om kwart over negen op pad. Nog heerlijk rustig en lekker koel. De schaduwen zijn nog lang.


Na twee uur lopen zijn we in Las aldeas de el Acebuchal waar we natuurlijk onze eerste pauze hebben met taart.
We zijn inmiddels vaste weekend gasten en de we worden dan ook hartelijk begroet.
Como siempre? Wordt er al gevraagd. 
Ja. We nemen altijd cafe con leche en the met twee stukken taart die we dan halveren en delen.


Omdat we deze keer verder lopen zien we het gehucht ook eens in zijn geheel. Bij de platte groene daken is onze koffietent.

Als we met de klok meelopen is het niet moeilijk om het stukje originele weg te vinden. Het wordt aangegeven met een bordje 'ruta verde'. Maar teruglopend moet je dit zien te vinden als begin van het pad. Daarom wordt ook gezegd dat het tegen de klok inlopen van de Pelgrimstocht op Shikoku die dan telt voor twee routes.


Wat verder is het duidelijk dat dit het oude plaveisel is.


We eten een wat saaie salade op het pleintje in Torrox. Het is dan al aan het bewolken en ineens horen we wat gedonder in de verte.
We stappen op en na een kwartiertje begint het te spetteren. Te weinig om de de weg echt nat te laten worden maar het wordt er wel benauwd van en dan is 800 meter klimmen ineens een beetje een Japanse ervaring.
Ook Japans is dat ik geen blaren heb. Zelfs niet met mijn nieuwe schoenen.


Als we thuis zijn lees ik een reactie op FB: of die elektronische muggenverjager werkt?
We hebben hem pas een dag maar, en wellicht is het een placebo effect, het lijkt te werken. 
Als er van die dikke bromvliegen in huis zitten proberen we die door een deur of raam naar buiten te drijven. 
Dat werkt nooit.
Ze vliegen altijd verder het huis in.
Maar gistermiddag probeerde Rick een vlieg naar buiten te werken en....... dat lukte.
Vanmiddag lukte het bij mij ook. 
Ja, ze proberen het huis te ontvluchten zei Rick. Ze wachten tot iemand de deur voor ze open doet.


De zon zien we niet ondergaan. Wel spettert het weer een beetje.

Met groeten Ton

vrijdag 21 april 2017

Nee, dit gebeurt in Nederland ook

Het zingen in het koor is nog steeds heel leuk. Het gaat er wat losser aan toe dan in Nederland maar toch is er beslist het streven naar een goed concert.
En we doen er leuke contacten op. Zo heb ik onder andere een tuinklik met een Duitse dame. Kreeg ik een paar weken geleden al een zak met citroenen, afgelopen donderdag kwam ze met drie zakken planten.
Helemaal blij word ik dan.

Rick is, al na een paar weken, in het bestuur gekozen. Niet dat dat moeilijk was want er waren geen andere gegadigden. "Als ik toch ergens deel van uitmaak wil ik ook wel wat in de melk brokkelen.
Regelmatig speelt hij op de piano om een paar liederen te begeleiden.
Afgelopen donderdag leidde hij de hele repetitie omdat de dirigent een lichte hartaanval heeft gehad. Ook al gaat het goed met Manolo, hij zal toch een paar weken niet komen.



Vanmorgen hadden we een afspraak met de man van de Cristaleria om onze ramen en deuren op te komen meten. 
Omdat er hier van die petieterige muggetjes, knutjes, zijn die nogal grote jeukbulten maken willen we graag horren laten plaatsen.
Maar al wat er kwam: geen Juan.

Dus reden we naar Malaga om bij Leroy Merlin te kijken of er iets is dat we zelluf kunnen doen.
Ja dus, we kochten zelfmaakhorren die we in de schuiframen kunnen zetten. De horren die in de deuren kunnen leken mij te moeilijk om te maken en ik kreeg niet duidelijk voor welk type deuren ze zijn.

Wel lag er bij de kassa een elektrisch apparaatje dat met ultrasoon geluid bugs zou verjagen 'van ratten tot muskieten'. We gaan het zien. Anders hebben we de klamboe ook nog.

En omdat we er toch waren kocht ik bij Decathlon, die naast Leroy is, nieuwe wandelschoenen want morgen staat de eerste Nijmeegse trainingsdag op de rol. 28 Kilometer. De schoenen waarmee ik in Japan wandelde zijn echt voor niets anders meer te gebruiken dan voor werken in de tuin.

Al een paar weken ligt er een hoop met afgesnoeid waterlot van olijfbomen. 
Die wil ik wel hebben om te verhakselen, riep ik natuurlijk en wilde ze toen meteen meenemen.
Volgens Rick kon dat niet. "Dat moet je toch echt eerst gaan vragen."
Maar aan wie?
Zagen we vandaag een man op het land werken. Zou die van die takken zijn, vroeg ik Rick. 
Het bleef even stil. Zou jij aan hem willen vragen of ik die takken mag hebben?
Dat deed ie en de man keek wel een beetje vreemd dat iemand interesse had in afval maar graag. Dan hoefde hij het zelf niet af te voeren en..... of ik het snoeisel van de druiven ook wilde hebben?

Dus haalde ik vanmiddag de eerste takken op om te versnipperen. De lange olijftakken op het dak, de kortere van de druiven achter in de auto.
Ik schat dat ik wel een rit of tien moet maken om alles thuis te krijgen.


Ook al is er nog geen passend kussentje, het bankje is volledig in gebruik genomen.


Met groeten Ton

dinsdag 18 april 2017

Zwartkop

Het zat er aan te komen.

Als we op het terras zaten hoorden we vorige week al steeds gefladder door de cipressen. Opeens werd het duidelijk: er werd genesteld. Maar omdat de cipressen heel dicht op terras staan lijken de vogels volgens ons wel een beetje op hun hoede.


Dus heb ik maar een stuk worteldoek in het hek gevlochten zodat de aanstaande vogelouders meer privacy hebben.
Maar om het proces toch een beetje in de gaten te houden kijk ik, als ik er toch langsloop, even stiekum over het randje en ja, er liggen inmiddels vier paaseitjes in het nest.
Omdat ze voordat ze naar het nest vliegen eerst even in de top van een boom zitten en ik ze dan even goed kan bekijken denk ik dat het zwartkoppen zijn.
Die info haal ik dan wel moeite uit het boek: Complete Mediterranean Wildlife. 


In Spanje wordt maar een paasdag gevierd dus werd er gisteren al weer vrolijk gewerkt en nam in de Klompen het gewone leven ook weer een aanvang. Nou, gewoon. We waren uitgenodigd om te komen eten bij een van de zangeressen van het koor. Altijd leuk.

Een van de sinaasappelbomen heeft het heeeeeeel moeilijk. Heeft eigenlijk al vier jaar een doodsstrijd. Hij zit steeds vol met luizen, maakt nauwelijks nieuwe scheuten en de kleur van de bladeren is ziekelijk geel. Tijd voor drastische maatregelen: ik ga hem in een pot zetten om aan te laten sterken.
Eerst een zak met potgrond halen en meteen maar aan de boulevard genoten van een bocadillo ham kaas.

En Malle Pietje was mazzel want zag bij de vuilnis plaats een paar planten liggen. Sanseveria's. Ik mocht ze onder een voorwaarde meenemen: als ze maar buiten werden geplant en het liefst een beetje uit het zicht.
Rick vind ze afschuwelijk en..... hij woont hier ook tenslotte.


In ieder geval is er een soort kwekerij aan het ontstaan.


Een andere klus die nog afgerond moest worden is het bankje in het witte wijn avond terrasje.


Ik heb het gevoegd met hypertufa. Als het goed is zit het nu een stuk comfortabeler en kan er geen/ minder onkruid in groeien.

Met groeten Ton