zondag 6 november 2016

Oog voor detail

Ik heb heeeeeerlijk geslapen.

We lagen lekker in de hut waar ik met mijn onvolprezen stuk zwart plastic een hoekje had afgebakend. Dat lekker slapen had ook te maken met het opblaas matras. Ik mocht vannacht op die van Rick liggen omdat die van mij inmiddels vijf kapotte compartimenten heeft en ik al dagen maar een half matje kan gebruiken. Ik werd dan ook pas om half zeven wakker.

Nog maar een foto van de bewaarwoede van sommige Japanners.


Omdat ons ontbijt vanmorgen slechts uit 4 mandarijntjes bestond namen we ook een Japans ontbijt. 
Het werd wel hillarisch, want hoe zeg je in het engels dat het ontbijt met een hard gekookt ei komt? 
Nadat een andere gast had vertaald ging de serveerster weg maar we hoorden duidelijk opgelucht gelach omdat het weer is gelukt met die buitenlanders.

In menig restaurant of koffietent zien we hele boekenkasten vol met stripboekjes. Even verderop stond ook een bakje met een stuk of tien brillen voor de wat oudere lezers.


En het ontbijt was heerlijk.


We kozen ervoor om de route langs de oceaan te nemen nu het nog kan en vervelen doet het ons nog steeds niet. ( Elly, het grootse deel nemen we de E variant)

En hoe steil rijzen de bergen op uit zee.


En nog steeds van die mooi bepruikte eilandjes.


Hoe doet zo'n boom dat toch?


Wij lopen met blote armen terwijl bijna iedereen hier zo blank is als was. 
Men loopt dan ook bijna volledig bedekt. Zeker de oude dametjes hebben een hoed op met een nekbeschermer, lange mouwen, een schort en een lange broek en om het geheel af te maken: handschoenen.


En overal bloeit de Camelia.


We zitten nu bij een Michi-no-eki en hebben de rusthut bekeken maar die hebben we afgekeurd dus gaan we naar een pension.
Het dinner is op en ik kan hier ff lekker gratis internetten. 

Wat zo lekker is hier: 
De behulpvaardigheid. Ik zit te typen en als de jongen ziet dat ik dat doe, komt hij het rolgordijn dichtdoen zodat ik uit de zon zit.
Het heerlijk is dat er niet wordt gevraagd of je wat bij de maaltijd wilt drinken, dat er altijd water wordt geserveerd en dat ze een fooi een gruwel  vinden.
Dat men in de auto altijd met een grote boog om je heenrijdt als je langs de weg loopt.
Als je wilt oversteken men ongevraagd voor je stopt.

Met groeten Ton

P.s. Rick sliep wat minder afgelopen nacht.



2 opmerkingen:

Elly Jührend zei

Mooi route ook! Ben benieuwd of jullie de Minokoshi rotsen nog bezocht/bewonderd hebben. De naam betekent 'De plaats die Kūkai niet zag'. Hij liep er voorbij volgens de legende...

Ton zei

Oei, niet gezien. Dat was te ver om.